در فصل اتفاقاتى كه از اذيت و آزار كفار قومش بر پيامبر گذشته ، به آنها اشاره خواهيم كرد .
ابن ابى الحديد در مورد ابو طالب چه نيكو سروده است :
و لو لا ابو طالب و ابنه * لما مثّل الدين شخصا فقاما
فذاك لمكة آوى و حامى * و ذاك بيثرب جسّ الحماما « 1 »
« اگر ابو طالب و فرزند او نبودند ، دين هرگز نمىتوانست روى پاى خود بايستد . ابو طالب در مكه حمايتكننده و پناهگاه بود و على در يثرب كبوتر را پرواز داد . »
بنابر آنچه در قرآن و روايات آمده است ، نبى مكرم در پنجاه و يك سالگى ، به معراج رفتند . علما در تعيين تاريخ معراج اختلاف دارند ؛ گفته شده كه شب معراج ، هفدهم ماه رمضان ، هجده ماه قبل از هجرت بوده است و همچنين گفته شده كه شب معراج در شب بيست و هفتم از ماه رجب بوده است . نظرات ديگرى هم وجود دارد .
بايد دانست كه عروج نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله به سوى بيت المقدس و از آنجا به آسمانها در يك شب و با جسم شريفشان بوده است . اخبار متواترى در اينباره وارد شده كه بر عروج جسمانى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله دلالت دارند و انكار عروج جسمانى پيامبر و تأويل آن به عروج روحانى يا به چيزى ديگر يا از كمى جستجو در آثار و روايات است و يا به خاطر قلت تدين و ضعف يقين است .
روحانى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه ايشان فرمود : پيامبر صد و ده بار به آسمانها عروج كرد و عروجى نبود كه در آن ، خداوند
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغة ، ج 14 ، ص 84 .