نازل شد كه فرزندان خود را نزد پيغمبر ( ص ) آورده پرسيدند : يا محمد ( ص ) آيا اين بچهها گناهى دارند ؟ فرمود : نه : گفتند : قسم ياد مىكنيم كه ما هم مثل اين بچهها بى گناهيم ، چرا كه هر گناهى شب كنيم ، روز آمرزيده مىشود و هر گناهى روز كنيم ، شب آمرزيده مىشود و بدين گونه خود را تبرئه كرده ، پاك وا مىنمودند .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ . . .
( آيهء 51 ) . محمد بن ابراهيم بن محمد بن يحيى با اسناد از عكرمه روايت مىكند كه حيىّ بن اخطب و كعب بن اشرف نزد اهل مكه رفتند . اهل مكه به آنها گفتند : شما اهل كتاب و علم قديم هستيد ، نظر خود را دربارهء ما و محمد ( ص ) بگوييد . آن دو پرسيدند آيين شما چيست ؟ گفتند : ما شتر قربانى مىكنيم و شير و آب به مهمان مىنوشانيم ، اسير آزاد مىكنيم ، صله رحم مىكنيم و حاجيان را آب مىنوشانيم ، و آيين ما كهن است و آيين محمد ( ص ) نو در آمد . آن دو گفتند :
آيين شما بهتر و روش شما درستتر است . آيه 51 - 52 بدين مناسبت نازل گرديد .
به گفتهء مفسران ، پس از جنگ احد ، كعب بن اشرف با هفتاد سوار يهودى به مكه رفتند ، تا عليه پيغمبر ( ص ) همعهد شوند و پيمان عدم تعرض كه با حضرت بسته بودند ، بگسلند . كعب بر ابو سفيان وارد شد و همراهانش ميهمان ديگر قريشيان شدند . اهل مكه به كعب گفتند : شما اهل كتابيد و محمد ( ص ) نيز كتاب آورده ، و ما به شما اطمينان نداريم ، ممكن است اين تدبير مشترك شما و محمد ( ص ) باشد . اگر مىخواهى با تو همداستان شويم ، به اين دو بت ( جبت و طاغوت ) سجده كن و ايمان بيار . چنان كه در آيه نيز آمده است :
« يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ »
. كعب به اهل مكه گفت : « بياييد سى تن از ما و سى تن از شما سينه بر كعبه بچسبانيم و با پروردگار كعبه عهد كنيم كه در جنگ با محمد ( ص ) از هيچ كوششى دريغ نورزيم » . پس از همسوگند شدن ، ابو سفيان از كعب پرسيد : تو مرد كتابخواندهاى و دانا ، و ما مردمى امّى و بى اطّلاع هستيم . از ما و محمّد ( ص ) كدام ره يافتهتر و به حق نزديكتريم ؟ كعب گفت : آيينتان را بر من عرضه بدار . ابو سفيان گفت : ما براى حاجيان شتر چاق مىكشيم و حاجيان را آب مىدهيم ، اسير آزاد مىسازيم ، با خويشان مىپيونديم و خانهء پروردگار را تعمير مىكنيم و اهل حرميم . اما محمد از دين پدرانش جدا شده ، از خويشان بريده و حرم را ترك كرده است ، وانگهى آيين ما كهن و آيين او نو در آمده است . كعب گفت : به خدا شما هدايت يافتهتر از او هستيد و راه شما درستتر است . در اين آيه مقصود از
« الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ » *
كعب و ياران اوست .