فوق در باب اطاعت اولى الامر نازل گرديد [ شيعه ، معصومين را مصداق اولى الامر مىداند ] .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ . . .
( آيهء 60 و 61 ) . سعيد بن محمد عدل با اسناد از ابن عباس روايت مىكند كه ابو بردهء اسلمى كاهنى بود كه يهوديان دعوا نزد او مىبردند و برخى مسلمين نيز به او مراجعه مىنمودند ، آيات 60 - 61 سورهء نساء بدين مناسبت نازل گرديد .
احمد بن محمد بن ابراهيم با اسناد از قتاده روايت مىكند كه آيهء مزبور دربارهء يكى از انصار به نام قيس است كه با مردى يهودى بر سر حقى اختلاف و كشمكش داشت . مرافعه نزد كاهنى كه در مدينه بود ، بردند تا داورى نمايد و نزد پيغمبر ( ص ) نيامدند . خداى تعالى در دو آيهء مورد بحث آن دو را سرزنش مىكند و اين در حالى بود كه يهودى مىگفت : نزد محمد ( ص ) برويم كه مىدانست حضرت ظلم نمىكند ؛ اما انصارى با ادعاى مسلمانى ، امتناع كرد و يهودى را نزد كاهن برد . و خداى تعالى آيهء 60 و 61 سورهء نساء را در سرزنش آن مسلمان و يهودى كه ادعاى پيروى از قرآن و تورات داشتند و حكميت به طاغوت بردند ، نازل فرمود .
محمد بن عبد العزيز مروزى ، در كتابش ، با اسناد از شعبى روايت مىكند كه بين يكى از منافقين و يك مرد يهودى اختلاف بود ، يهودى منافق را به مراجعهء به پيغمبر ( ص ) دعوت كرد ، چه مىدانست حضرت رشوت نمىگيرد . ليكن منافق ، يهودى را به مراجعه به حاكم و داور يهودى دعوت مىكرد ، چه مىدانست آنان رشوه مىگيرند و حكم [ ناحق ] مىدهند . بالاخره توافق كردند ، نزد كاهنى در جهينه بروند و آيات 60 - 65 سورهء نساء [ در سرزنش ايشان ] فرود آمد .
كلبى از ابو صالح و او از ابن عباس روايت مىكند كه بين مردى از منافقان و يك يهود ، دعوا بود . يهودى گفت ، بيا نزد محمد ( ص ) برويم ، منافق گفت : نزد كعب بن اشرف برويم كه در اين آيه ، طاغوت لقب يافته ، و يهودى امتناع نمود و گفت : جز نزد محمد ( ص ) نمىآيم . وقتى منافق چنين ديد ، همراه وى نزد رسول اللّه ( ص ) آمد و پيغمبر ( ص ) حق را به يهودى داد . چون بيرون آمدند منافق يهودى را رها نكرده گفت : نزد عمر بن خطاب برويم ، و نزد عمر رفتند ، يهودى گفت : من و اين شخص اختلاف نزد پيغمبر ( ص ) برديم و او به نفع من و عليه اين شخص رأى داده و اين به داورى پيغمبر ( ص ) راضى نيست و