122 - كه انديشه كرد « 1 » دو گروه از شما كه بد دل شوند « 2 » ، و خدايست خداوند ايشان « 3 » و بر خداى توكل كنند مؤمنان *
123 - كه نصرت كرد شما را خداى ببدر و شما بوديد خواران « 4 » ، بپرهيزيد از خداى تا مگر شما شكر كنيد *
124 - كه گفتى « 5 » مؤمنان را : نه بسنده باشد شما را كه مدد فرستاد « 6 » شما را خداوند شما بسه هزار از فريشتگان فرو فرستاده *
125 - آرى اگر صبر كنيد و بپرهيزيد و بيايند بشما از شتابزدگى « 7 » ايشان اين همى مدد فرستد « « 8 » » شما را خداوند شما به پنج هزار از فريشتگان نشان كرده *
126 - نه كرد آن را خداى مگر مژدهء شما را و تا بيارامد دلهاى شما را بدان ، و نيست نصرت « 9 » مگر از نزديك خداى بىهمتاى با حكمت *
127 - تا ببرد كنارهاى « 10 » از آن كسها كه كافر شدند يا نگون سار كندشان و برگردند نوميدان *
128 - نيست ترا از فرمان « 11 » چيزى يا توبه دهد بر ايشان يا عذاب كندشان كه ايشانند ستمكاران *
129 - و خداى راست آنچه اندر آسمانها و آنچه اندر زمين است بيامرزد آن را كه خواهد و عذاب كند آن را كه خواهد و خداى
هامش
( 1 ) آهنگ كردند . ( صو )
( 2 ) بد دل شوند - ( پا . خ )
( 3 ) ( خ ) - متن :
( دو گروه از شما كه ضعيف گرديد خداى خداوند شما ) - خداوند هر دو گروه است . ( پا )
( 4 ) خداى بروز بدر و شما بوديد سستان . ( پا )
( 5 ) كه همى گفتى تو يا محمد . ( پا ) - متن : گويدى .
( 6 ، 8 ) ( پا ) - متن : ( اينست كه مدد فرستاد ) - بفزود شما را . ( خ ) - افزون گرداند . ( صو )
( 7 ) از جوش . ( پا )
( 9 ) يارمندى . ( خ )
( 10 ) گوشهاى .
( خ ) - كنارهاى . ( صو . پا ) ترجمهء : « ليقطع طرفا »
( 11 ) كار . ( صو . پا )