اين سورت مدنى است و شش آيت است و بيست كلمت است و نود و نه ( 1 ) حرف است ( 2 ) .
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ‹ 1 › مَلِكِ النَّاسِ ‹ 2 › إِله النَّاسِ ‹ 3 › مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ ‹ 4 ›
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ‹ 5 › مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ‹ 6 ›
بگو پناه مىبرم به خداى مردمان .
پادشاه مردمان .
خداوند مردمان .
از شرّ ديو وسوسه كنندهء باز دارنده .
آن كه وسوسه فگند در دلهاى مردمان .
از پريان و از مردمان .
خداى تعالى رسول را فرمود و جمله مكلَّفان را كه پناه با او دهند كه آفريدگار و پروردگار آدميان است ( 3 ) و پادشاه و خداوند ايشان است ( 4 ) از آن جا كه
هامش
( 1 ) . آد : هشتاد و نه .
( 2 ) . كا ، آد فضيلت او ياد كرده شد .
( 3 ) . كا ملك النّاس .
( 4 ) . كا إله النّاس .