الكتاب به حمد اللَّه و حسن توفيقه و الصلاة على خير خلقه و إله الطاهرين ، و حسبنا اللَّه و نعم الوكيل ، نعم المولى و نعم النصير .
و وقع الفراغ منه عند طلوع الشمس يوم الاحد الرّابع و العشرين من جمادى الآخرة سنة سبع و خمسين و خمس مائة هجرية .
كتبه العبد الضعيف المحتاج الى رحمة اللَّه تعالى ابو زيد ابن ( 1 ) بندار بن محمد بن الحسين بن الحسن بن محمّد بن يونس البراوستانى مقيم بسننده ( 2 ) من بشاپويه ( 3 ) .
و آيات قرآن در عدد بصريان شش هزار و دويست و چهار آيت است ، [ و در عدد ] ( 4 ) مدنيان اول شش هزار و دويست و هفده آيت است ، و در اخير ( 5 ) چهار [ ده آيت است ، و در عدد كوفيان بيست و ] شش هزار و دويست و سى و شش آيت [ است ] ( 6 ) و جمله [ آنچه در مكّه فرود آمده است هشتاد و پنج سورت است بر اختلاف كه ميان راويان است و به مدينه بيست و نه سورت - على خلاف ذلك ] ( 7 ) [ 212 - پ ] بينهم .
و عدد سورتها صد و چهارده سورت است ، و [ به روايتى از ] ( 8 ) اصحاب ما صد و دوازده سورت .
جمله كلمات قرآن هفتاد [ هزار و نه ] ( 9 ) هزار و دويست و هفتاد و هفت كلمت است ، و گفتند : هشتاد و هفت ( 10 ) ، و گفتند : سى و نه .
و جمله حروف قرآن سيصد هزار و بيست و سه هزار و پانزده حرف است ، و تكلَّف اين شمردن براى آن كردند كه مردم بر قرآن خواندن حريص باشند كه رسول - عليه السّلام - گفت :
بكل حرف عشر حسنات لا
هامش
( 1 ) . كذا در اساس « ابن » با همزه .
( 3 - 2 ) . در اساس ، كلمه ناخواناست و بدون نقطه .
( 9 - 8 - 7 - 6 - 4 ) . در اساس كلمه بريده شده است ، با توجّه به نسخه آج افزوده شد .
( 5 ) . آج : آخر .
( 10 ) . آج و ديگر نسخه بدلها : ندارد .