و تمكين است و كثرت اتباع . عبد اللَّه عبّاس گفت كه رسول - عليه السلام - گفت : با من نمودند آنچه امّت مرا خواستند دادن از ظفر و نصرت و فتح شهرها ، من خرم شدم . جبريل آمد و براى زيادت خرّمى من اين آيت آورد : * ( وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ) * . گفتم : آن چيست كه خداى [ 139 - پ ] مرا خواهد دادن تا راضى شوم ؟ گفت : هزار كوشك است از مرواريد كه خاك او مشك أذفر باشد ، در هر كوشكى آنچه لايق باشد آن را .
عبد اللَّه عبّاس را پرسيدند از اين آيت ، گفت : رضاى محمّد - عليه السلام - آن باشد كه هيچ كس را از اهل البيت او به دوزخ نبرند . بعضى دگر گفتند : مراد به تحصيل اين رضا ، شفاعت امّت است . ابو جعفر الباقر روايت كرد از پدرش زين العابدين از عمّش محمّد بن الحنفيّه از پدرش امير المؤمنين على - عليه السلام - كه رسول - عليه السلام - گفت : روز قيامت كه من در موقف شفاعت بايستم ، چندان گناهكاران را بخواهم كه خداى تعالى گويد :
أرضيت يا محمّد ،
راضى شدى اى محمّد ؟ من گويم :
رضيت رضيت .
آنگه امير المؤمنين روى با اهل كوفه كرد و گفت : شما كه اهل عراقى ( 1 ) ، گويى ( 2 ) كه اوميدوارتر ( 3 ) آيتى در قرآن اين آيت است كه : قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ ( 4 ) الاية . گفتند : بلى ، ما چنين گوييم ، گفت : و ما كه اهل البيتيم گوييم : اوميدوارتر ( 5 ) آيتى در قرآن اين آيت است كه :
* ( وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ) * ، و مراد به او شفاعت است .
عبد اللَّه بن عمر روايت كرد كه : رسول - عليه السلام - يك روز اين آيت بر خواند كه خدا از ابراهيم حكايت كرد : فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّه مِنِّي وَمَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 6 ) ، و اين آيت كه از عيسى حكايت كرد كه :
هامش
( 1 ) . آج و ديگر نسخه بدلها : عراقيد .
( 2 ) . آج و ديگر نسخه بدلها : گوييد .
( 5 - 3 ) . آج و ديگر نسخه بدلها : اميدوارتر .
( 4 ) . سورهء زمر ( 39 ) آيهء 53 .
( 6 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) آيهء 36 .