تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢
باشد . [ گفته‌اند ] ( 1 ) : اگر چيزى بودى كه قضا را غلبه كردى ، چشم بد بودى . و متكلَّمان در اين خلاف كردند . ابو علىّ الجبّائىّ و ابو القاسم البلخىّ اين را انكار كردند و گفتند : اين را اصلى نيست ، و رمّانيّ گفت : از اين امتناع نيست براى آن كه اجماع مفسّران است بر اين ، و ميان عقلا و مسلمانان معروف و مجرّب است ، و سيّد - رحمة اللَّه عليه - روا مىدارد ، و آنان كه روا نمىدارند گفتند ( 2 ) : تفسير آيت آن است كه به نظر عداوت در تو مىنگرند . قوله : * ( لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ ) * ، چون قرآن مىشنوند ، مىگويند : ما افصحه ، و ما رأينا مثله ، تا به چشم اصابت كنند او ( 3 ) را ، و چون از دل و اعتقاد خود خبر دهند گويند : ديوانه است ، و اين كلام ( 4 ) ديوانگان است . * ( وَما هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ) * ، و نيست اين قرآن الَّا يادگار و ياد دهندهء ( 5 ) جهانيان ، و گفتند : « ذكر » اى شرف للعالمين ، كقوله : وَإِنَّه لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ ( 6 ) .
هامش
( 1 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 2 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : مىگويند . ( 3 ) . كا : ان ، آد ، گا : تو . ( 4 ) . آد ، گا : اين ديوانه است و كلام . ( 5 ) . آد ، كا خداى ، گا براى خداى . ( 6 ) . سورهء زخرف ( 43 ) آيه 44 .
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 372 | دكتر محمد جعفر ياحقّى - دكتر محمد مهدى ناصح / الشيخ أبو الفتوح الرازي