فرمايند و از اطاعت بازدارند و بر كسب حرام حمل كنند و منع حق فرمايند .
بعضى علما گفتند : « من » تبعيض در عداوت آورد ( 1 ) و در فتنه نياورد ، براى آن كه مال و فرزندان همه كس را دشمن نباشند ، و لكن همه كس را فتنه باشند و دل مشغول دارند ( 2 ) ، از اين جاست كه عبد اللَّه مسعود گفت مگوييد : اللهم اني اعوذ بك من الفتنة ، براى آن كه هيچ كس نباشد از شما كه [ او ] ( 3 ) گرفتار نباشد به زن و فرزند و مال ، و ليكن چنين گوييد : اللَّهمّ انّي اعوذ بك من مضلَّات الفتن .
بريدهء اسلمى گفت : يك روز رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - بر منبر خطبه مىكرد . حضرت امام حسن و امام حسين - صلوات اللَّه و سلامه عليهما ( 4 ) - در آمدند پيراهنهاى سرخ پوشيده . امام حسين را ( 5 ) پاى به دامن برآمد ( 6 ) . رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم - خطبه ببريد ( 7 ) و از منبر به زير آمد و ايشان را بر گرفت و بر ران مبارك خود نشاند بر منبر ( 8 ) ، آنگه گفت :
صدق اللَّه حيث قال انّما اموالكم و اولادكم فتنة .
دلم بار نداد ( 9 ) كه اين كودكان را برنگرفتمى ، آنگه با سر خطبه رفت . [ اللَّه عِنْدَه أَجْرٌ عَظِيمٌ ، و نزد خداست مزد بزرگ ] ( 10 ) .
* ( فَاتَّقُوا اللَّه مَا اسْتَطَعْتُمْ ) * ، گفت : از خداى بترسيد چندان كه توانيد . و قول آن كس كه گفت اين آيت منسوخ است بقوله : اتَّقُوا اللَّه حَقَّ تُقاتِه ( 11 ) ، خطاست براى آن كه جمع توان كردن ميان اين هر دو آيت * ( وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا ) * ، بشنويد و طاعت داريد . * ( وَأَنْفِقُوا خَيْراً ) * ، محتمل است دو وجه را : يكى آن كه :
هامش
( 1 ) . اساس : بود ، با توجه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 2 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : دل مشغولى آرند .
( 10 - 3 ) . اساس : ندارد ، با توجه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 4 ) . آد ، گا : حسن و حسين عليهما السلام .
( 5 ) . آد : حسين عليه السلام را .
( 6 ) . آد ، گا : در آمد .
( 7 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : خطبه راى قطع كرد .
( 8 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : ايشان راى بر منبر برد و بر ران خود نشاند .
( 9 ) . اساس : يار نبود ، با توجه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 11 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 102 .