اى پيغمبر چون طلاق دهيد زنان را ، طلاق دهيد ايشان را براى عدّت ايشان ، و بشماريد عدّت را و بترسيد از خداى پروردگار شما ، بيرون نكنيد ايشان را از خانههاشان و بايد تا بيرون نشوند مگر فاحشه كنند به آشكارا ! و آن حدهاى خداست ، و هر كه در گذرد از حدهاى خداى ظلم كرده باشد بر تن خود ، نمىدانى مگر خداى برگرداند پس از آن كارى .
[ 49 - ر ]
چون برسند به اجل نگاه داريد ايشان را به نيكويى يا جدا شويد به نيكويى و گواه كنيد دو عدل از شما ، و به پاى داريد گواهى براى خداى ، آن آن است كه پند دهند بدان آن كس را كه بگرويده باشد به خداى و روز قيامت و هر كه ترسد از خداى كند او را رهگذرى .
و روزى دهد از آن جا كه نپندارد ، و هر كه توكّل كند بر خداى او را بس باشد كه خداى رسد به كار خود ، كرد خداى هر چيزى تقديرى .
و آنان كه نوميد باشند از حيض از زنانتان اگر به شك شويد عدّت ايشان سه ماه بود و آنان كه حايض نباشند و خداوندان حمل ، اجل آنان آن بود كه بنهند بار خود ، و هر كه ترسد از خداى كند او را كار خود آسان .
روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي ) — صفحة 254
مساهمون: دكتر محمد جعفر ياحقّى - دكتر محمد مهدى ناصح
ص٢٥٤