لأن تؤمنوا باللَّه ربّكم ، براى آن كه ( 1 ) ايمان آوردهايد به خداى . * ( إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِي سَبِيلِي وَابْتِغاءَ مَرْضاتِي ) * ، اين شرط تعلَّق دارد به : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا ) * ، گفت : دشمنان ( 2 ) مرا به دوستى مگيريد ( 3 ) اگر به جهاد بيرون آمدهايد [ 31 - پ ] يعنى اگر اين هجرت [ كه ] ( 4 ) كردهايد و از مكّه به مدينه آمدهايد براى جهاد كردن در سبيل خداى و طلب رضاى من . * ( تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ ) * ، و به سرّ ( 5 ) با ايشان دوستى مىكنيد ( 6 ) . * ( وَأَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَما أَعْلَنْتُمْ ) * ، و من عالمترم به آنچه پنهان داريد و آشكارا داريد . * ( وَمَنْ يَفْعَلْه مِنْكُمْ ) * ، و هر كس كه اين كند از شما ، راه حق گم كرده باشد و راه راست [ نديده ] ( 7 ) .
آنگه بر سبيل ملامت گفت ايشان را كه : اگر يابند شما را ( 8 ) دشمن باشند ، گفت : چرا آن نكنيد با ايشان كه ايشان با شما كنند . كه اگر شما را دريابند دشمنى كنند با شما . * ( وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ ) * ، و دست و زبان بر شما گسترند ( 9 ) به بدى . * ( وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ) * ، و ايشان خواهند و تمنّا كنند تا شما كافر شويد . پس چون حال چنين باشد ، شما با ايشان دوستى مكنيد و نصيحت مكنيد ايشان را كه ايشان با شما دوستى نكنند و به شما خير نخواهند .
آنگه گفت : اگر اين براى خويش مىكنيد ، * ( لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَلا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * ، فرداى قيامت شما را سود ندارد خويشاونديتان و ( 10 )
هامش
( 1 ) . آد و ديگر نسخه بدلها شما .
( 2 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : دشمن .
( 3 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : مرا دوست مگيريد .
( 7 - 4 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 5 ) . آد : و در سر .
( 6 ) . اساس : مكنيد ، با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 8 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : اگر شما را دريابند .
( 9 ) . آد و ديگر نسخه بدلها : گسترانند .
( 10 ) . آد و ديگر نسخه بدلها نه .