* ( وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ) * و بستر بر هم كرده و فراشته ( 1 ) . ابو سعيد و ابو هريره گفتند رسول - عليه السلام - گفت كه : ارتفاع آن در هوا چندان باشد كه از زمين تا به آسمان ( 2 ) . ابو امامة الباهلى گفت : اگر از آن جا چيزى به زير افگنند به هفتاد سال به زمين رسد ( 3 ) . امير المؤمنين على - عليه السلام - گفت : مرفوع باشد بر سريرها يعنى بر زمين نبود بل بر سريرها افگنده باشد . گفتند « فراش » ( 4 ) در آيت كنايت است از زنان براى آن كه عرب زنان را فراش خوانند و لباس و اين كنايت است از ايشان براى آن كه ( 5 ) « فراش » محلّ ايشان باشد و مراد به مرفوعه آن است كه به درجهء عليا باشند در جمال و كمال و خصال . گفتند دليل صحّت اين قول ، قوله :
* ( إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً ) * ما بيافريديم ايشان را مبتدا آفريدنى .
* ( فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً ) * و ايشان را ابكار ( 6 ) و دوشيزه آفريديم .
* ( عُرُباً أَتْراباً ) * ، جمع عروبة باشد ، و آن زنى باشد كه شوهر ( 7 ) را دوست دارد .
اين قول حسن است و مجاهد و قتاده و سعيد جبير و روايت و البى از عبد اللَّه عبّاس ، قال لبيد [ 134 - پ ] :
ففى ( 8 ) الخروج عروب غير فاحشة
ريّا الروادف يغشى دونها البصر
عكرمه گفت : زنان ناز كنندهء غنجات باشند . اسامة بن زيد گفت :
* ( عُرُباً ) * ، أى حسنات الكلام نيكو سخن باشند . تميم بن حدّان ( 9 ) گفت : حسنات التبعل ( 10 ) نيكو عشرت باشند با شوهران . * ( أَتْراباً ) * همسالان باشند در سن با يكديگر .
ابو هريره روايت كرد از رسول - عليه السلام - كه او گفت : اهل بهشت چون
هامش
( 1 ) . آد ، گا : بسترهاى بر سر هم نهاده را فراشته و بلند كرده
( 2 ) . كا : بر آسمان .
( 3 ) . آد ، گا : به زير شد و بر زمين آمد .
( 4 ) . آد : فرش .
( 5 ) . آد ، گا : زيرا كه .
( 6 ) . آد ، گا : بكر .
( 7 ) . كا ، گا : شوى .
( 8 ) . كا ، گا : و فى
( 9 ) . آد : تميم بن حليم ، كا : تميم بن حذلم .
( 10 ) . كا يعنى .