و آن روز كه عرض كنند آنان را كه كافر شدند بر دوزخ ، ببردى خوشيهاتان در زندگانى دنيا و برخوردار شدى به آن ، امروز جزا كنند شما را عذاب خوارى به آنچه بزرگوارى كردى در زمين بناحق و به آن فسق كه كردى ( 1 ) .
و ياد كن برادر عاد را چون بترسانيد قومش را به ريگستان و گذاشته بودند ( 2 ) پيغامبران از پيش او و از پس او كه نپرستى الا خداى را كه من مىترسم بر شما ( 3 ) عذاب روز بزرگ .
گفتند آمدى به ما تا برگردانى ما را از خداى ( 4 ) ما ؟ بيار به ما آنچه وعده مىدهى اگر از جمله راست گويانى .
[ 256 - ر ] ، گفت علم بنزديك خداى است و برساند به شما آنچه فرستادهاند مرا به آن و لكن من مىبينم شما را گروهى كه نمىدانيد .
چون بديدند ابرى برابر واديهاشان ، گفتند : اين ابرى است باران دهنده ما را ( 5 ) ، بل او آن است كه شتاب كردى به آن ، بادى است و در او عذابى دردناك .
هلاك كند هر چيزى را به فرمان خداى در روز آمدند نبينند الا خانههايشان . چنين جزا كنيم ( 6 ) گروه گناهكاران را .
هامش
( 1 ) . ما : به آنچه فسق كردى .
( 2 ) . ما : گزشتند ، لا : گذشتند .
( 3 ) . لا افزوده : از .
( 4 ) . ما ، لا : خدايان .
( 5 ) . ما : بارنده بر ما ، لا : باران دهد ما را .
( 6 ) . ما : پاداشت .