سال ، گفت : خداى من ! الهام ده مرا كه شكر كنم نعمت تو را آن كه كردى بر من و بر پدر و مادر من ، و آن كه كنم نيكى كه تو بپسندى آن را و نيك بكن مرا در فرزندانم كه من توبه كردم به ( 1 ) تو ، و من از جمله مسلمانانام .
[ 250 - ر ] ، ايشان آنند كه بپذيرند ( 2 ) از ايشان نيكوتر آنچه كرده باشند ، و در گذارند ( 3 ) از بديهاى ايشان در اهل بهشت ، نويد راستى ( 4 ) آن كه وعده دادند ايشان را .
قوله ( 5 ) : * ( حم ، تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّه الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ) * ، تفسير اين آيت از پيش رفته است .
* ( ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما إِلَّا بِالْحَقِّ ) * ، قديم تعالى گفت :
نيافريديم آسمان و زمين را و آنچه در ميان آن است الا به حق و درستى و راستى ، و براى تعريض خلق انواع نعمت را ، و براى تعريض ايشان ثواب را ، و آن را به بازى نيافريدم ( 6 ) ، مهمل فرونگذاشتيم . * ( وَأَجَلٍ مُسَمًّى ) * ، و وقتى به نام زده كرده ( 7 ) در لوح محفوظ براى فريشتگان تا لطف باشد ايشان را . * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا ) * ، و آنان كه كافرانند از آنچه ايشان را به آن مىترسانند اعراض مىكنند و بر مىگردند و بر او اقبال نمىكنند به قبول .
آنگه گفت : * ( قُلْ ) * ، بگوى اى محمد ! كه آنچه شما مىخوانى آن را بدون خداى تعالى از بتان ، * ( أَرُونِي ) * ، بنمايى به من تا ايشان از چه وجه مستحق عبادتاند و چه آفريدهاند از زمين ، يا ايشان را چه شركت و انبازى است در خلق آسمان ؟ كتابى به يارى كه پيش از اين قرآنى ( 8 ) فرو ( 9 ) آمده است كه در آن جا ذكر اينان است يا وجه استحقاق اينان عبادت را . * ( أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ ) * ، قراءت عامه « اثارة » است به الف ، و در
هامش
( 1 ) . لا : با .
( 2 ) . ما : بپذرد ، لا : بپذيريم كه بر متن رجحان دارد .
( 3 ) . لا : در گذريم ، كه بر متن رجحان دارد .
( 4 ) . ما ، لا : وعدهء راست .
( 5 ) . آج ، ما ، لا ، افزوده : تعالى .
( 6 ) . آج ، ما ، گا ، لا ، آد ، نيافريديم .
( 7 ) . ما ، لا ، نام زد كرده ، گا ، آد : نام برده شده .
( 8 ) . ما ، گا ، لا ، آد : قرآن .
( 9 ) . آج ، ما ، گا ، آد : فرود .