( 1 )
نزديك بود آسمانها كه بشكافد از بالاى آن و فريشتگان تسبيح مىكنند به سپاس ( 2 ) خدايشان و آمرزش مىخواهند براى آنان كه در زميناند ، خداى ، اوست كه آمرزنده و بخشاينده است .
و آنان كه گرفتند از فرود او ( 3 ) دوستان ، خداى نگاهبان است بر ايشان و نيستى تو بر ايشان و كيل .
و همچنين وحى كرديم به تو قرآنى تازى تا بترسانى ( 4 ) اهل مكه را و آن را كه پيرامن آن است و بترسانى از روز قيامت . شك نيست در او ، گروهى در بهشت باشند و گروهى در دوزخ .
[ 172 - پ ] و اگر خواهد خداى كند ايشان را يك گروه ( 5 ) و لكن در آرد آن را كه خواهد در رحمتش ، و ستمكاران نباشد ايشان را از يارى و نه ياورى .
بل گرفتندى از جز او دوستان ، خداى اوست كه خداوند است و او زنده كند مردگان را و او بر همه چيز تواناست .
آنچه خلاف كنى ( 6 ) در آن از چيز ، حكم آن به خداى است ، آن خداى شماست خداى من ، بر او توكل كردم و با او شدم ( 7 ) .
آفريدگار آسمانها و زمين كرد
هامش
( 1 ) . اساس : ينفطرن ، كه با توجه به قرآن مجيد تصحيح شد .
( 2 ) . ما : ستايش ، لا : ثناى .
( 3 ) . ما : جز ، لا : به غير از خداى .
( 4 ) . لا : بيم كنى .
( 5 ) . ما : امت .
( 6 ) . لا : كرديد .
( 7 ) . ما : شوم ، لا : باز مىگردم .