خداى از كتاب و فرمودند مرا تا داد كنم ميان شما ، خداى ، خداى ما و شماست ، ما راست كارهاى ما و شما راست كارهاى شما ، نيست حجتى ميان ما و ميان شما ، خداى گرد آرد ميان ما و با اوست بازگشتن .
و آنان كه حجت انگيزند در خداى از پس آن كه اجابت كردند او را حجت ايشان باطل باشد [ نزد خدايشان ] ( 1 ) و بر ايشان باشد خشمى و ايشان را بود عذابى سخت .
[ 173 - پ ] خداى است كه بفرستاد قرآن ( 2 ) براستى و ترازو و چه دانى تو همانا قيامت نزيك ( 3 ) است .
شتابزدگى مىكنند به آن ، آنان كه نگرويدهاند و آنان كه گرويدهاند مىترسند از آن و مىدانند كه آن حق است ، الا و آنان كه جدل و خصومت كنند در قيامت در گمراهىاند دور .
خداى لطف كننده است به بندگانش ، روزى دهد آن را كه خواهد و او دانا و بىهمتاست .
هر كه خواهد كشت آخرت ، بيفزاييم او را در كشتش ( 4 ) و هر كه خواهد كشت دنيا بدهيم او را از آن و نباشد او را در آخرت بهرى ( 5 ) .
قوله تعالى : * ( حم عسق ) * ، اختلاف مفسران برفت در * ( حم ) * . اما آنچه در اين آيت گفتهاند :
ارطاة بن المنذر گفت : مردى بنزديك عبد اللَّه عباس آمد و از او پرسيد كه * ( حم عسق ) * چه باشد ( 6 ) ؟ و حذيفة بن اليمان حاضر بود ، عبد اللَّه عباس جواب نداد . ديگر باره
هامش
( 1 ) . ترجمهء عبارت « عند ربهم » كه در حاشيهء اساس آمده از متن ساقط است ، از ما افزوده شد .
( 2 ) . ما ، لا : كتاب .
( 3 ) . چنين است در اساس و آب . نزيك / نزديك ، ظاهرا با ادغام دو حرف قريب المخرج ، ما ، لا : نزديك .
( 4 ) . ما : كشت او .
( 5 ) . ما : بهره ، لا : از نصيبى و بهرهاى .
( 6 ) . اساس ، آب : جباشد .