نيست خداى كفايت كننده بندهاش ( 1 ) و مىترسانند تو را به آنان كه جز اويند و هر كه را گمراه كند خداى ، نيست او را از رهنماى .
و هر كه را ره نمايد خداى ، نباشد او را گمراه كنندهاى ، نيست خداى قوى خداوند كينه كشيدن .
و اگر پرسى از ايشان كه : كه آفريد ( 2 ) آسمانها و زمين ؟ گويند : خداى بگو : بينى شما آنچه مىخوانى از فرود خداى ( 3 ) اگر خداى خواهد مرا به آفتى هستند ايشان بردارندهء آفت او يا خواهد مرا به رحمت هستند ايشان بر دارندهء رحمت او ، بگو : بس است مرا خداى بر او اعتماد كنند اعتماد كنندگان .
بگو اى مردمان ( 4 ) ! بكنى بر توانايىتان كه من خواهم كردن بدانى ( 5 ) .
آن را كه آيد به او عذابى كه خوار بكند او را و فرود آيد به او عذابى ايستاده ( 6 ) .
[ 110 - ر ] ما فرستاديم بر تو كتاب براى مردمان به راستى ، هر كه ره يابد ( 7 ) براى خود و هر كه گمراه شود ، گمراه شود بر خود و تو نيستى بر ايشان و كيل .
خداى جان بردارد جانها وقت مرگش و آن كه نمرد ( 8 ) در خوابش باز گيرد
هامش
( 1 ) - دا : بندهاش را .
( 2 ) - دا : از ايشان كه بيافريد .
( 3 ) - دا : جز خداى .
( 4 ) - دا : قوم .
( 5 ) - دا : زود بدانيد .
( 6 ) - دا : هميشه .
( 7 ) - دا : راه راست يابد .
( 8 ) - اساس : بمرد ، با توجه به نسخه دا ، تصحيح شد .