مىآيند در اوقاتى كه ما را از آن كراهت است . خداى [ 114 - پ ] تعالى اين آيت فرستاد .
* ( وَاللَّه عَلِيمٌ حَكِيمٌ ) * ، و خداى تعالى دانا و محكم كار است . و بعضى مفسّران گفتند : حكم اين آيت منسوخ است ، و اين آنگه بود كه سرايها را در نبود و پردهها آويخته نبود ، چون حال چنين بود و خداى تعالى در اين اوقات استيذان فرمود ، آنگه منسوخ كرد اين حكم ، و اين درست نيست .
قوله تعالى : * ( وَإِذا بَلَغَ الأَطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ ) * ، آنگه گفت : چون اطفال شما به حدّ بلوغ رسند امّا به احتلام يا [ به ا ] ( 1 ) نبات يا به چهارده سالگى . * ( فَلْيَسْتَأْذِنُوا ) * ، بايد كه تا دستورى خواهند چنان كه آن بالغان كه پيش ايشان گفتيم ايشان را . * ( كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه ) * ، چنين بيان مىكند خداى تعالى آياتش براى شما ، و او عليم و حكيم است .
قوله تعالى : * ( وَالْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ ) * - الاية ، قواعد جمع امرأة قاعدة باشد چنان كه ( 2 ) زنانى كه ايشان فرو نشسته باشند از آن كه حيض بينند و فرزند زايند . و گفتهاند : آنان باشند كه ايشان فرو نشسته باشند كه شوهر كنند از كبر سنّ . و قوله تعالى : * ( لا يَرْجُونَ نِكاحاً ) * ، دو وجه گفتهاند در او : يكى آن كه اميد آن ندارند كه مناكحه كنند از آن كه گذشته باشند از حدّ آن ، و دوم آن كه صلاحيت خلوت ندارند ، هم از اين سبب * ( فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ ) * ، بر ايشان بزهاى نيست كه فرو نهند جامههاشان . گفتند : مراد مقنع ( 3 ) است كه از بالاى [ خمار باشد ، و آن ردا كه از بالاى ] ( 4 ) جامه باشد ، دليل اين ( 5 ) قراءت ابىّ است و از آن بعضى اهل البيت : ان يضعن [ من ] ( 6 ) ثيابهن ، و « من » تبعيض را باشد . * ( غَيْرَ مُتَبَرِّجاتٍ ) * ، نصب او بر حال است ، اى غير مظهرات الزّنية ، يعنى قصد ايشان نه اظهار زينت باشد . و « تبرّج » آن باشد كه اظهار چيزى كند از محاسن خود كه واجب باشد ستر آن . * ( وَأَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ ) * ، و اگر ( 7 ) طلب عفاف و پارسايى
هامش
( 6 - 4 - 1 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد .
( 2 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز آب : باشد گفت .
( 3 ) . همهء نسخه بدلها : مقنعه .
( 5 ) . همهء نسخه بدلها : قول .
( 7 ) . ظاهرا مترجم « آن » ناصبه را « ان » شرط پنداشته و بدين گونه معنى كرده است .