و به حق فرستاديم آن را ، و به حق فرود آمد ، و نفرستاديم تو را مگر مژده دهنده و ترساننده .
و قرآنى كه بپراگنديم آن را تا بخوانى بر مردمان برنهادگى ( 1 ) و فرو فرستاديم آن را فرستادنى .
بگو ايمان آرى به آن يا نيارى آنان كه دادند ايشان را علم از پيش او چون بخوانند بر ايشان در آيند بر زنخها به سجده .
و گويند : منزّه است خداى ما [ كه ] ( 2 ) نويد خداى ما كرده خواهد بود .
و در افتند به زنخها ، مىگريند و بيفزايد ايشان را فروتنى .
بگو بخوانى خداى را يا ( 3 ) رحمان را هر كدام كه خوانى او را نامهاى نكوتر است . آواز برمدار به نمازت و پوشيده مدار آواز به آن و بجوى ميان آن راهى .
و بگو : سپاس خداى را آن كه نگرفت فرزندى و نبود او را انبازى در پادشاهى و نبود او را يارى از خوارى و بزرگدار او را بزرگ داشتنى .
قوله تعالى : * ( وَإِذا أَنْعَمْنا عَلَى الإِنْسانِ ) * - الايه ، حق تعالى در اين آيه صفت كفران نعمت آدمى گفت ، كه چون ما نعمت كنيم بر آدمى از انواع نعمت : از تندرستى و روزى فراخ و كار روانى ( 4 ) و كامربايى ( 5 ) و نظام امور و اتّساق احوال بطر
هامش
( 1 ) . قم : تأنّى .
( 2 ) . اساس : اگر باشد ، به قياس با نسخهء آج و معنى آيه ، آورده شد .
( 3 ) . همهء نسخه بدلها بخوانى .
( 4 ) . مل : كار روايى .
( 5 ) . آط ، آب ، آز ، آج ، لب : كامروايى ، مل : كامرانى .