يا بيفگنى آسمان را چنان كه گفتى بر ما پاره پاره يا به يارى خداى را و فريشتگان را گروه گروه
يا باشد تو را خانهاى از زر ، يا بر آسمان شوى ( 1 ) و نگرويم ( 2 ) از رفتن تو تا فرو آرى ( 3 ) بر ما دفترى ( 4 ) كه ما خوانيم ( 5 ) ، بگو : منزّه است خداى من ، بودم الَّا ( 6 ) آدميى فرستاده ( 7 ) .
و چه باز داشت مردمان را از آن كه ايمان آرند چون آمد به ايشان بيان ، الَّا آن كه گفتند : فرستاده است خداى آدميى پيغامبر ؟
بگو اگر بودندى در زمين فريشتگانى كه مىرفتندى ساكن ( 8 ) ، بفرستادمانى بر ايشان از آسمان فريشتهاى پيغامبر .
بگو : بس ( 9 ) خداى گواه ميان من و ميان ايشان ، او به بندگانش دانا و بينا بوده است .
( 10 )
هر كه را راه نمايد خداى ، او راه يافته است ، و هر كه را گمره كند نيابى ايشان را يارانى [ از فرود او ] ( 11 ) ، و برانگيزيم ايشان را روز قيامت بر رويهاشان كوران و گنگان و كران ، جاى ايشان دوزخ بود ، هر گه فرو مرد بيفزاييم آن را درفش ( 12 ) .
هامش
( 1 ) . قم : بر شوى تو بر آسمان .
( 2 ) . قم : باور نداريم .
( 3 ) . آط ، آب ، آج ، لب : فرود آرى .
( 4 ) . قم : ذكرى .
( 5 ) . قم او را ، مل : خانيم .
( 6 ) . قم : هيچ بودم من مگر .
( 7 ) . قم : پيغامبر .
( 8 ) . قم : ساكنان .
( 9 ) . قم است .
( 10 ) . اساس : يهدى ، كه با توجه به رسم الخط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 11 ) . اساس : از من ، با توجّه به معنى آيه از آج ، آورده شد .
( 12 ) . همهء نسخه بدلها ، بجز قم : آتش .