[ 135 - ر ]
گرامى كرديم ما فرزندان آدم را و برگرفتيم ايشان را در خشك ( 1 ) و دريا و روزى داديم ايشان را از خوشيها ( 2 ) حلال و فضل داديم ( 3 ) ايشان را بر بسيارى از آنان كه آفريديم فضل دادنى .
آن روز كه ( 4 ) باز خوانيم هر آدميى را به امامش ( 5 ) هر كه را دهند نامهاش ( 6 ) به دست راست ايشان برخوانند نامهء ايشان و ستم نكنند بر ايشان اندكى .
و هر كه باشد در دنيا نابينا ، او در آخرت كورتر باشد و گمراهتر .
و نزديك آن بود كه بفريبند تو را از آن كه وحى كرديم به تو تا فرو بافى ( 7 ) بر ما جز آن و پس آنگه تو را دوست گيرند .
و اگر نه آنستى ( 8 ) كه بر جاى بداشتيم تو را ، نزديك بود كه ساكن شدى ( 9 ) با ايشان چيزى اندك .
پس آنگه بچشانيد مانى تو را دو چندان عذاب كه در حيات و ( 10 ) ممات باشد ، پس نيابى خود را بر ما ( 11 ) يارى .
و نزديك آن بود كه برانگيزند تو را از زمين يا ( 12 ) تا بيرون كنند تو را از آن جا و بس بنمانند از پس تو الَّا اندكى .
طريقت آنان كه فرستاديم پيش ( 13 ) تو از پيغامبران ما و نيابى طريقه ما را برگردانيدنى .
هامش
( 1 ) . قم ، آط ، آج ، لب : بيابان .
( 2 ) . مل : پاكيزهها .
( 3 ) . آط ، آج ، لب : تفضيل داديم .
( 4 ) . آج ، لب : روزى كه .
( 5 ) . آط ، آب ، آج ، لب : به امامشان .
( 6 ) . آط ، آب ، آج ، لب : نامهء او .
( 7 ) . قم ، آط ، آب : فرابافى ، آج ، لب : فرا بافتى .
( 8 ) . آط ، آب ، مل ، آج ، لب : ندانستى .
( 9 ) . قم ، آب : ميل كنى ، آط ، آج ، لب : ساكن شوى .
( 10 ) . قم دو چندان عذاب كه در .
( 11 ) . اساس : ايشان ، با توجه به قم ، تصحيح شد .
( 12 ) . همهء نسخه بدلها : ندارد .
( 13 ) . قم ، آب ، آج ، لب از .