بگو بندگان مرا تا گويند آنچه نيكوتر باشد كه ديو ( 1 ) تباه كند ميان ايشان كه ديو ( 2 ) آدمى را دشمنى بوده است آشكارا ( 3 ) .
خداى ( 4 ) شما داناترست به شما اگر خواهد ببخشايد ( 5 ) شما را و اگر خواهد عذاب كند شما را و نفرستاديم تو را بر ايشان و كيل .
و خداى تو عالمتر ( 6 ) است به آن كه در آسمانها و زمين است . ما تفضيل داديم بهرى پيغامبران را بر بهرى ، و داديم داود را زبور .
بگو بخوانى آنان را كه دعوى كردى از فرود او كه نتوانند برگشادن آفت از شما و نه بگردانيدن .
ايشان آنانند كه مىخوانند طلب مىكنند به خدايشان سبب تا كدام نزديكتر است اميد مىدارند رحمتش ( 7 ) ترسند از عذابش كه عذاب خداى تو حذر كرده بود .
قوله : * ( أَ فَأَصْفاكُمْ ) * ، همزه ، استفهام راست و معنى انكار . آيت ردّ است و انكار بر آنان كه گفتند : فريشتگان دختران خداىاند . خداى تعالى گفت : خداى تعالى برگزيد شما را به پسران و فرزندان نرينه ، و از فريشتگان دختران گرفت براى خود .
اين تنبيه است ايشان را بر خطايشان ، يقال : اصفيته بكذا ، اى اخترته به ، و صفو الشيء و صفوته خياره ، يعنى كه اين هيچ كس نكند كه شما بر خداى حكيم حواله ( 8 ) مىكنى . آنگه گفت : * ( إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيماً ) * ، شما سخنى بزرگ مىگوى
هامش
( 2 - 1 ) . مل : شيطان .
( 3 ) . آط ، آب و روشن .
( 4 ) . مل : پروردگار .
( 5 ) . مل : بيامرزد ، آب ، آج ، لب : رحمت كند .
( 6 ) . قم ، آج ، لب : داناترست ، مل : داناست .
( 7 ) . مل : آمرزش خداى .
( 8 ) . قم ، آط ، آب ، آز ، آج ، لب : حوالت .