دو لغت است ، مثل : رطل و رطل ( 1 ) [ 109 - پ ] و قتيبى گفت : ضيق تخفيف ضيّق باشد ، كهين و هيّن و لين و ليّن ، و بر اين تأويل صفت موصوفى محذوف باشد ، كأنّه قال : و لا تك في أمر ضيّق ممّا يمكرون . « ما » مصدريه است ، أي من مكرهم .
* ( إِنَّ اللَّه مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا ) * ، كه خداى با متّقيان و پرهيزكاران است ، * ( وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ) * ، و با آنان كه نيكوكار ( 2 ) باشند . هرم بن حيّان ( 3 ) را گفتند : ما را وصايتى ( 4 ) كن . گفت : اوصيكم بالآيات الأواخر ( 5 ) من سورة النّخل ، * ( ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ ) * - إلى آخر السّورة . گفت : بر اين آيات كار كنى كه در آخر سورة النّحل است ، اين سه آيت . و قوله : « مع » ، به معنى نصرت است و معاونت ( 6 ) .
هامش
( 1 ) . آز : رطل يرطل .
( 2 ) . همهء نسخه بدلها قم : نيكو كاران .
( 3 ) . آز : جنان .
( 4 ) . همهء نسخه بدلها : وصيّتى .
( 5 ) . آج ، لب : الآخر .
( 6 ) . همهء نسخه بدلها بجز قم : نصرت و معاونت است .