بينند ( 1 ) و آنچه ايشان در آن باشند از منازل و مقامات از ( 2 ) درجات و دركات ، اهل دوزخ گويند : لو هدانا اللَّه ، اين ، حسرت ايشان باشد . و اهل بهشت گويند : * ( لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه ) * ، اين ، شكر ايشان باشد . آنگه گفت : هيچ مؤمن و كافر ( 3 ) نباشد و الَّا او را در بهشت و دوزخ جايى باشد و منزلى ( 4 ) ، چون به جاى خود برسند و حجاب بردارند جاى او در بهشت به او نمايند ، و او را گويند : اين قصور و درجات و منازل مىبينى ( 5 ) تو را بود ( 6 ) [ 151 - ر ] براى تو آفريده بودند ( 7 ) اگر ايمان آوردى و طاعت كرديى ( 8 ) و بهشتى را گويند : آن دركات و عقوبات بينى تو را بودى ( 9 ) ، اگر تو نيز همان كرديى كه ايشان كردند از كفر و معاصي آن كه كردند ( 10 ) ، اين بميراث به شما ارزانى داشتم ( 11 ) از ايشان به آن عمل كه كردى . و آن جايها به استحقاق كه لايق حال ايشان است [ و ] ( 12 ) ايشان را شايد به ايشان دادم 1 » و قسمت كردم ( 14 ) ميان شما و ايشان ، آنگه منادى ندا كند كه : اى اهل بهشت ! تندرستى است شما را كه با آن بيمارى نباشد ، و برنايى كه با آن پيرى نباشد ، و زندگانى كه با آن مرگ نباشد ، و خلودى كه با آن فنا نباشد ، و نعمتى كه با آن شدّت نباشد ( 15 ) ، ايشان گويند : اين آن است كه رسولان خداى به ما آمدند و ما را گفتند ، ما تصديق كرديم و باور داشتيم ، لا جرم اين ندا بشنيديم كه اين بهشت به ميراث به شما داديم به آنچه كردى ( 16 ) در دنيا از ايمان و طاعات ، فهذا معنى قوله تعالى : * ( وَنُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) * . ابن عامر خواند : ما كنّا
هامش
( 1 ) . لت : به بينند / ببينند .
( 2 ) . مج ، وز : آن .
( 3 ) . آج ، لب : مؤمنى و كافرى .
( 4 ) . مج ، وز : و دوزخ منزلى و جايى نباشد .
( 5 ) . مج ، وز ، مل : آن قصور و منازل و درجات بينى .
( 6 ) . مج ، وز ، لب ، لت و .
( 7 ) . مج ، وز ، لت : آفريدند .
( 8 ) . مج ، وز ، مل ، آج ، آف ، لت ، آن : كردى .
( 9 ) . مج ، وز : بود كه .
( 10 ) . مج ، وز آن كه كردند .
( 11 ) . مل ، آن : داشتيم .
( 12 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به مج ، وز افزوده شد .
( 13 ) . مل ، آن : داديم .
( 14 ) . لب : كرديم .
( 15 ) . مج : شدّتى نباشد .
( 16 ) . آج ، لب : كرديد .