و هر كه سبك بود ( 1 ) ترازوهاى او ايشان آنان باشند كه زيان كنند خود را به آنچه به آيتهاى ما ستم كرده باشند ( 2 ) .
و ما تمكين كرديم ( 3 ) شما را در زمين و بكرديم شما را در اين ( 4 ) جا زندگانيها ( 5 ) اندكى شكر نكنى ( 6 ) .
و بدرستى ( 7 ) كه بيافريديم شما را پس نگاريديم ( 8 ) ، پس گفتيم فرشتگان را [ 133 - ر ] سجده كنى ( 9 ) ، آدم را سجده كردند مگر ابليس ( 10 ) ، نبود از سجده كنندگان .
گفت چه منع كرد تو را كه سجده نكردى چون بفرمودم ( 11 ) تو را ، گفت من بهترم از او بيافريدى ( 12 ) مرا از آتش و بيافريدى او را از گل .
گفت فرو شو ( 13 ) از آن ( 14 ) جا كه نيست تو را كه تكبّر كنى در آنجا برو كه تو از ذليلانى .
گفت مهلت ده مرا تا به آن روز كه زنده كنى ( 15 ) ايشان را .
هامش
( 1 ) . آج ، لب : آيد .
( 2 ) . آج ، لب : جهود مىنمودند .
( 3 ) . آج ، لب : جاى داديم ، آف : تمكّن .
( 4 ) . آج ، لب : آن .
( 5 ) . آج ، لب : اسباب معيشت .
( 6 ) . مج ، وز : شكر مىكنيد ، آج ، لب : سپاس دارى مىنمايد ، لت : مىكنى .
( 7 ) . آج ، لب : بحقيقت .
( 8 ) . مج ، وز ، لت : بنگاريديم ، آج ، لب : مصوّر گردانيديم .
( 9 ) . مج ، وز : سجود كنيد ، آج ، لب : سجده بريد ، آف : سجده كنيد .
( 10 ) . مج ، وز كه .
( 11 ) . مج ، وز : فرمودم ، آف : بفرموديم .
( 12 ) . مج ، وز ، لت : آفريدى .
( 13 ) . آج ، لب : فرو آى .
( 14 ) . مج ، وز ، لت : اين .
( 15 ) . لت : زنده كنند .