أكلّ ( 1 ) هذا تقذّرا من اخيك المسلم ،
اين براى تقذّر مىكنى از برادر مسلمانت ، يعنى تو را ( 2 ) او قذر مىآيد ، مىترسى كه از توانگرى تو چيزى با او شود ، يا از درويشى او چيزى با تو آيد ؟ مرد گفت : يا رسول اللَّه ! توبه كردم و عذر مىخواهم از كرده خود با خداى و پيغامبر ، اين نفس بد و شيطان مكّار مرا بر اين حمل كرد ، اكنون گواه باش كه نيمه مال من او راست . مرد ( 3 ) گفت : اى رسول اللَّه ! گواه باش كه من قبول نكردم ، گفت : چرا ؟ گفت : ترسم كه دل من هم چنان تباه كند كه دل او .
يكى از جمله صحابه گفت : هيچ مسلمان را حقير مدار كه كوچك ايشان بنزديك خداى بزرگ است .
و يحيى معاذ گفت : بد قومى باشند آنان كه اگر مؤمن در ميان ايشان توانگر بود حسدش ( 4 ) برند ، و اگر درويش بود حقيرش دارند .
* ( وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * ، و آنان كه متّقيان باشند و پرهيزگاران [ 269 - پ ] ، فردا قيامت در درجه و منزلت زبر ( 5 ) ايشان باشند .
در خبر مىآيد از أبو ذرّ الغفارىّ كه گفت : يك روز رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله - مرا گفت : يا با ذرّ ( 6 ) ! در مسجد نگاه كن تا كيست كه در چشم تو رفيعتر مىآيد . گفت :
نگاه كردم ، مردى وسيم جسيم را ديدم ، حلَّه اى نيكو پوشيده ، گفتم : هذا يا رسول اللَّه ، اين مرد در چشم من نيك مىآيد . گفت ( 7 ) : در نگر ، تا از اين جمع در چشم تو كيست كه حقير مىآيد . من نگاه كردم مردى ضعيف ضعيف حال را ديدم ، خلقانى پوشيده ، گفتم : هذا يا رسول اللَّه ، اين حقيرتر مىآيد مرا . رسول - عليه السّلام - گفت :
و الَّذي نفسي بيده لهذا عند اللَّه يوم القيامة افضل من قراب الارض من هذا ،
به آن خداى كه جان من به امر اوست كه اين مرد حقير كه در چشم تو نمىآيد ( 8 ) ،
هامش
( 1 ) . كذا : در اساس ، دب ، لب ، فق ، مر ، مج ، وز : اهل ، آج : تفعل .
( 2 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر از .
( 3 ) . مب : آن مرد درويش .
( 4 ) . اساس : افتادگى دارد و دوباره نو نويسى شده و كلمه به صورت « تعظيمش » نوشته شده ، با توجّه به مج و همهء نسخه بدلها تصحيح شد .
( 5 ) . دب : زور .
( 6 ) . مج ، وز ، دب ، فق : اباذر ، آج ، لب ، مب ، مر : ابو ذر .
( 7 ) . مج ، وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مر اكنون .
( 8 ) . مب : مىآيد .