( يعنى منم كه خليفهء جديد را خليفه كردهام و سر نخ او و اين مردم همه به دست من است . )
عماره گفت : « سه روز پيش از كشته شدن صالح بن رزيك ، بر او وارد شدم .
كاغذى به دست من داد كه در آن دو بيت از اشعارش نوشته شده بود .
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحهء قبل :
خود را به صراحت تعيين كردند . جانشينان على ، يعنى بقيهء ائمه ، نيز معصوم هستند و خطا بر آنان جايز نيست .
عقيدهء اماميه در باب امامت ، اگر چه پس از على بن ابى طالب و فرزندش امام حسن هيچگاه صورت خارجى نيافت و هيچكس از ائمه به خلافت نرسيدند و همه يا بدست مخالفان كشته شدند و يا در حبس و قيد ستمكارانهء خلفاى عهد مردند . ليكن به مناسبت استوارى مبانى اخلاقى و اتكاء آنان بر مظلوميت خاندان پيغمبر و تذكر سرگذشتهاى جانگداز هر يك كه به ظلم و ستم كشته شده و يا مورد شكنجه و عذاب فرمانروايان روزگار خويش قرار گرفته بودند .
گروه بسيارى ، به ويژه ايرانيان ، به تشيع گرائيدند . و دلائل آنان محكم و براى مردم با انصاف و حقيقت بين انكار ناپذير بود .
فرقهء اماميه در ابتدا ، يعنى پيش از ظهور علم كلام ، مانند ساير فرقههاى اسلامى آن زمان در اصول و فروع به كلام الله و سنت نبوى استناد مىكردند .
در اين مورد فرق ايشان با ساير فرقههاى اسلامى در اين بود كه اماميه در تفسير و تأويل آيات قرآنى و سنتهاى پيغمبر هميشه به امامان خود مراجعه مىكردند و بيانات ائمه كه حكم دستور دينى داشت ، مشكلات آيات و سنن را حل مىكرد .
فرقهاى از اماميه كه به اثنى عشرى مشهورند ، پس از على بن ابى طالب فرزندان او حسن بن على ، حسين بن على ، على بن حسين ، محمد بن على ، جعفر بن محمد ، موسى بن جعفر ، على بن موسى ، محمد بن على ، على بن محمد ، حسن بن بقيه ذيل در صفحهء بعد