ما سالها به حمام رفتيم . ايكاش مىدانستم كه كى نوبت حمام - يعنى مرگ - خواهد رسيد . )
و اين آخرين بار بود كه من ( يعنى عماره ) او را ديدم . »
عماره [ 1 ] ، همچنين ، گفت :
« از اتفاقات شگفتانگيز اينكه من قصيدهاى در ستايش پسر صالح طلائع بن رزيك ساختم و در آن گفتم :
ابوك الذى تسطو الليالى بحده * و انت يمين ان سطا و شمال
لرتبته العظمى و ان طال عمره * اليك مصير واجب و منال
تخالسك اللحظ المصون و دونها * حجاب شريف لا انقضا و حجال
هامش
[ ( 1 ) ] - عمارهء يمنى ( به ضم عين ) : ابن على بن احمد حكمى مذحجى يمنى شافعى ، مكنى به ابو محمد و ملقب به نجم الدين . فقيه و عالم به علم فرائض و مورخ و شاعر يمن در قرن ششم بود .
نام او در « الذريعه » به صورت عمارة بن حسن بن على بن زيدان بن احمد حكمى يمانى مصرى » آمده است .
اصل وى از شهر مرطان در وادى السباع يمن بود و در سال 515 هجرى قمرى در تهامه متولد شد .
در سال 531 به زبيد سفر كرد و نزد دانشمندان آن جا به تلمذ پرداخت .
سپس به تجارت اشتغال ورزيد و به عدن مسافرت كرد و از آن جا به مكه و سپس به مصر رفت و پس از چندى به زبيد بازگشت .
بقيه ذيل در صفحه بعد