سنه دويست و نود و شش
بيان خلع مقتد و خلافت فرزند معتز
در آن سال سالاران و فرماندهان و قضات و منشيان باتفاق وزير عباس بن حسن متفق و متحد شدند كه مقتدر ( خليفه ) را از خلافت خلع و ابن معتز را خليفه كنند .
بابن معتز پيغام دادند و او پذيرفت به شرط اينكه خونريزى و اغتشاش در كار نباشد . به او خبر دادند كه همه بر اين كار تصميم گرفتهاند و مخالفى در كار نخواهد بود كه جنگ و ستيز باشد رئيس و سرپرست آنها عباس بن حسن باتفاق محمد بن داود بن جراح بود .
همچنين ابو المثنى احمد بن يعقوب قاضى . از سالاران هم حسين بن حمدان و بدر اعجمى و وصيف بن صوار تكين بودند . پس از آن وزير ديد كه كار او با مقتدر پيش رفته و آنچه ميخواهد حاصل مىشود از تصميم خود منصرف گرديد . ديگران بر او شوريدند و او را كشتند و كسى كه قتل او را بر عهده گرفت و انجام داد حسين بن حمدان بود . بدر اعجمى و وصيف بن صوار تكين هم به او پيوستند .
او ( وزير ) راه بستان را گرفته بود و آنها او را در عرض راه كشتند .
فاتك معتضدى را هم با او كشتند و آن در تاريخ بيستم ماه ربيع الاول بود روز بعد مقتدر خلع و براى ابن معتز بيعت گرفته شد . حسين بن حمدان پس از قتل وزير سوى ميدان توپ بازى تاخت كرد كه مقتدر را در آنجا بكشد كه او سرگرم بازى بود ولى چون مقتدر خبر كشتن وزير را شنيد سوى كاخ تاخت كرد و دستور داد تمام درها را ببندند . حسين پشيمان شد كه چرا اول مقتدر را نكشت .
پس از آن فرزند معتز را احضار و با او بيعت كردند كسى كه براى او بيعت ميگرفت محمد بن سعيد ازرق بود .
مردم و سالاران و فرماندهان و رؤساء ديوان جز ابو الحسن بن فرات همه حاضر شدند . ياران مخصوص مقتدر هم حاضر نشدند كه بيعت كنند . ابن معتز را