در آن سال عبد اللّه بن ابراهيم مسمعى از اصفهان خارج شد و بيك قريه از توابع آن رفت و با خليفه خلاف آغاز كرد وعده بالغ بر ده هزار از اكراد ( لر ) گرد او تجمع كردند .
بدر حمامى با عده پنج هزار سپاهى بجنگ او رفت . منصور بن عبد اللّه ابن منصور كاتب ( منشى ) به او پيغام داد كه از عاقبت كار خلاف و ستيز بينديشد . به او هم نامه نوشت و چون نامه را دريافت كرد باز اظهار فرمانبردارى كرد و راه بغداد را گرفت . بجاى خود در اصفهان هم والى معين كرد . مكتفى هم از او عفو نمود .
در آن سال حسين بن موسى اعراب طى را كه وصيف را قبل از آن محاصر كرده بودند غافلگير كرد و بسيارى از آنها كشت و اسير گرفت .
در آن سال حسن بن احمد بر اكرادى كه بر اطراف موصل غلبه كرده بودند هجوم برد و از زنان آنان هتك ناموس و اموال آنها را غارت كرد . رئيس آنها بيكى از كوهها پناه برد و به او دست نيافتند .
مظفر بن حاج بعضى از اراضى يمن را از خارجى پس گرفت و يكى از سالاران او را كه حكيمى نام داشت اسير كرد .
در آن سال مبادله اسراء و اداء فديه ميان مسلمين و روميان انجام گرفت و آن در ماه ذى القعده بود . عده زنان و مردانى كه با فديه آزاد شدند سه هزار تن بود .
فصل بن عبد الملك هاشمى امير الحاج شد .
ابو بكر محمد بن اسماعيل بن مهران گرگانى فقيه شافعى محدث درگذشت .
محمد بن نصر ابو جعفر ترمذى فقيه شافعى در بغداد وفات يافت .
ابو الحسين احمد بن محمد نورى پير صوفيان درگذشت .
حسين بن عبد اللّه بن احمد ابو على خرقه فقيه حنبلى در روز عيد فطر درگذشت .
« خرقى » با خاء نقطه دار و قاف و عبد اللّه بن ابى داره ( مفهوم نشد و شايد مقصود وفات او باشد ) . ( درگذشت )
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 77
مساهمون: ابن الأثير
ص٧٧