سنهء صد و بيست و يك .
در آن سال حبحاب لشكرى سوى « سوس » و سودان فرستاد . لشكريان پيروز شدند و غنايمى بدست آوردند و بازگشتند .
در آن سال ابن حبحاب براى فرمانروائى اندلس عطية بن حجاج را برگزيد او در ماه شوال همان سال بدانجا رسيد و حكومت كرد . عبد الملك بن قطن را هم از آنجا بر كنار كرد . او ( امير كه ابن حبحاب باشد ) هر سال يك جنگ و غزا ( و كشورگشائى ) داشت او « حليقيه » و « البتة » و بلاد ديگر را گشود .
گفته شده : عبد اللّه بن حبحاب در سنهء صد و هفده بامارت افريقا منصوب شد .
اخبار و وقايع او در سال مذكور شرح داده خواهد شد ولى اين روايت اصح مىباشد ( كه در همين سال امير شده بود ) .
در آن سال وليد بن يزيد بن عبد الملك امير الحاج شده بود كه او وليعهد ( هشام ) بود .
حكام و عمال شهرستانها هم همان كسانى كه در سال قبل بودند . مگر خراسان كه والى آن عاصم بن عبد اللّه بود .
سنهء صد و هفده
در آن سال معاوية بن هشام طائفهء يسرى ( ييلاق طرف چپ ) و سليمان بن هشام صائفه يمنى ( طرف راست ) از ناحيهء جزيره را براى جنگ و غزا قصد نمودند . دستههاى لشكرى را هم در كشور روم ( براى غارت ) فرستاد .
در آن سال مروان بن محمد كه والى ارمنستان بود ، دو لشكر به دو طرف فرستاد يكى از آن دو چندين قلعه گشود كه يكى از آنها « لان » بوده . لشكر ديگر « تومان شاه » را با صلح و مسالمت گرفت .