بن عبد شمس بن عبد مناف اموى . كنيهء او ابو العباس و مادرش ام الحجاج دختر محمد بن يوسف ثقفى برادرزادهء حجاج بن يوسف بود . مادر پدرش عاتكه دختر يزيد بن معاويه كه مادرش ( مادر مادر پدرش ) ام كلثوم دختر عبد اللّه بن عامر بن كريز . مادر عامر بن كريز هم ام حكيم بيضاء دختر عبد المطلب ( جد پيغمبر ) بود بدين سبب وليد مىگفت :
بنى الهدى خالى و من يك خاله * بنى الهدى يقهر به من يفاخره
يعنى پيغمبر هدايت ( رهنماى بشر ) خال من است و هر كه پيغمبر خال او باشد بر هر كه با او مفاخره كند غالب و فائق مىشود .
او يكى از رادمردان بنى اميه بود . ظريف و شجاع و شاعر يكى از اشعار خوب او اين بود هنگامى كه شنيده بود هشام قصد خلع او را دارد گفت :
كفرت يدا من منعم لوشكرتها * جزاك بها الرحمن ذو الفضل و المن
اين ابيات را پيش از اين نقل كرده بوديم ( ترجمهء آنها هم گذشت ) . اشعار نغز در تغزل و عتاب و وصف شراب و غير آن داشته . بسيارى از معانى شعر او را شعراء گرفته و براى وصف شراب مضمون ساخته كه از معانى بكر او بوده . خصوصا ابو نواس كه بيشتر از همه از اشعار او اقتباس كرده بود وليد گويد : آواز و طرب بر شهوت انسان مىافزايد و مروت را زايل و نابود مىكند .
طرب مىتواند مانند باده انسان را مست و بىخود كند . اگر شما از شراب ناگزير باشيد زنهار زنهاى خود را از آن مصون بداريد زيرا طرب مى و مستى موجب فساد مىگردد ولى طرب مىتواند جاى سكر را بگيرد و در عين حال زنا را محدود يا منع كند .
( مقصود مى باعث فساد مىشود و طرب موجب زنا و تجاوز از حد اعتدال نمىگردد و در عين لذت مستى را دارا مىباشد ) .
( وليد گويد ) من اين را مىگويم با اينكه شراب براى من از آب گوارا تر است آن هم در شدت تشنگى ولى بايد تابع حق شد ( بايد حق را گفت ) .