مىكنم كه از خدا بترسيد و صلهء رحم ( خويش نوازى ) را صفت خود نمائيد زيرا تفقد ارحام موجب تاخير مرگ و افزايش ثروت و تكثير دوستان است . من شما را از جفا ( و ترك خويشان و دوستان ) نهى مىكنم زيرا اين صفت شما را دچار دوزخ خواهد كرد و موجب كاستن همه چيز خواهد بود . شما را بطاعت و فرمانبردارى و اتحاد با جماعت توصيه مىكنم . بايد افعال و اعمال شما از گفتار نكوتر باشد . از گفتار زشت و لغزش زبان بپرهيزيد . اگر پاى مرد بلغزد باز مىتواند زنده بماند ولى اگر زبان او بلغزد دچار هلاك مىگردد . كسى كه براى حاجتى شما را قصد كند حق او را ادا كنيد . زيرا تحمل رنج براى او ناگوار است و بايد پاداش زحمت شبانه روزى و سير و سفر را دريافت كند كه چون بشما برسد حاجت او را روا كنيد . سخا و كرم را بر خست و بخل ترجيح دهيد . عرف و عادت را نيك بداريد . نيكى و احسان و معروف را صفت خود نمائيد . مرد عرب براى شما جانبازى مىكند و در راه شما كشته مىشود پس شما بايد نسبت به او صميمى و وفادار باشيد . در جنگ خدعه و نيرنگ را به كار ببريد كه از دليرى سودمند تر است . اگر با دشمن روبرو شويد بدانيد قضا و قدر كار خود را خواهد كرد ولى فتح و ظفر نصيب كسى خواهد شد كه بردبارى و پايدارى كند . اگر كار را بقاعده انجام دهيد و از در وارد شويد معذور خواهيد بود و رستگار و پيروز و نيك نام خواهيد بود . اگر در جنگ احتياط نكنيد مردم خواهند گفت تدبير را ترك كرده و فرصت را از دست دادهايد و حال اينكه كار منوط به قضا و قدر است و قضا غالب است نه انسان . قرآن را هميشه بخوانيد و سنت را به كار ببريد و ادب نيكان را بياموزيد . از كثرت كلام ( پر گوئى ) در محافل و مجالس بپرهيزيد . اين را گفت و جان سپرد ، خدا او را بيامرزاد . نهار بن توسعهء تميمى ( در رثاء او ) گفت :
ألا ذهب المعروف و الغزو و الغنى * و مات الندى و الجود بعد المهلب
اقام بمرو الروذ رهن ضريحه * و قد غاب عنه كل شرق و مغرب