بكشند تا آنگاه كه موسى بفرمايد كافى است صدق توبهء شما معلوم شد .
در تورات سفر خروج باب 32 نقل شده كه موسى گفت هر كس خواستار خداست پيش من آيد ، بنى لاوى پيش او جمع شدند ، موسى گفت : خدا ميگويد : هر كس برادر ، دوست و همسايهء خود را بكشد بنى لاوى موافق سخن موسى عمل كردند در آن روز قريب بسه هزار تن كشته شدند .
دربارهء آيهء فوق فقط دو روايت در تفسير صافى و برهان نقل شده كه قابل اعتماد نيستند و متن هر دو مشوش است و در يكى از آن دو عدد كشتگان ده هزار نقل شده و بعضىها كه عدد آنها را هفتاد هزار كشته ذكر كردهاند معلوم است كه اغراق مىباشد .
الميزان ظهور آيه را پذيرفته و المنار آنچه را كه از تورات نقل كرديم نقل نموده و قضيّه را حتمى دانسته است و احتمال داده مراد از : * ( « فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ » ) * انتحار باشد . به نظر بعضى مراد غصّه مرگ شدن و يا قتل شهوات نفسانى است ولى ظهور آيه مخالف اين احتمالات است .
مال :
آنچه انسان مالك شود .
در قاموس و اقرب گفته : « المال ما ملكته من كلّ شىء » و نيز گفتهاند مال در نزد اهل باديه چهارپايان است ، « مال » مذكر و مؤنث هر دو آيد گويند « هو مال » و « هى مال » .
* ( الْمالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا ) * كهف : 46 . مقابلهء مال با بنون نشان ميدهد كه مراد از مال متاع دنيا است و آنگاه كه گوئيم : * ( وَآتُوهُمْ مِنْ مالِ الله الَّذِي آتاكُمْ ) * نور : 33 نسبت حقيقى است كه متاع دنيا در اصل مال خداست .
* ( وَأَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ ) * اسراء :
6 . راغب گويد : مال را از آن مال گويند كه پيوسته مائل و زائل است ( از اين گروه به آن گروه ميل مىكند ) و از اين جهت عرض خوانده شده ( كه عارضى است و دوام ندارد ) و بر اين