ميد :
اضطراب چيز بزرگ ، مثل اضطراب زمين ( راغب ) طبرسى مطلق اضطراب گفته و گويد : « الميد : الميل يمينا و شمالا و هو الاضطراب » ولى بنا باستعمال قرآن مجيد كه آن را پيوسته دربارهء اضطراب زمين به كار برده قيد « عظيم » بهتر است . در مصباح گويد :
ميدان را از آن ميدان گويند كه جوانب آن در موقع مسابقه ميلرزد .
* ( وَأَلْقى فِي الأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ ) * نحل : 15 ، ايضا انبياء : 31 .
لقمان : 10 يعنى : خدا در زمين كوههاى راسخ و ثابت قرارداد مبادا كه شما را مضطرب كند و بلرزاند راجع بتفصيل اين سخن رجوع شود به « جبل » در نهج خطبهء 189 دربارهء دنيا فرموده :
« الحيود الميود » يعنى مائل و مضطرب است و در خطبهء اوّل آمده « و وتّد بالصّخور ميدان أرضه » با سنگها اضطراب زمين را ميخكوب كرد .
مائده :
طعام و طبقيكه در آن طعام هست . * ( قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ . . . ) * مائده : 114 . ايضا آيه 112 . اين كلمه بيشتر از دو بار در قرآن مجيد نيامده است و راجع به آن در « عيسى » سخن گفتهايم .
مير :
ميرة بمعنى طعام است « مار عياله : اتاهم بميرة » يعنى براى آنها طعام آورد . * ( هذِه بِضاعَتُنا رُدَّتْ إِلَيْنا وَنَمِيرُ أَهْلَنا وَنَحْفَظُ أَخانا . . . ) * يوسف : 65 . اين سرمايهء ماست كه بما برگشت و طعام مياوريم بخانوادهء خويش و نگهدارى كنيم از برادر خودمان . اين كلمه بيش از يك بار در قرآن مجيد نيامده است .
ميز :
ميز و تمييزه بمعنى فصل و جدا كردن است . راغب جدا كردن بين متشابهات گفته است * ( ما كانَ الله لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْه حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ) * آل عمران : 179 خدا مؤمنان را در آنچه هستيد نخواهد گذاشت تا ناپاك را از پاك جدا كند .
* ( وَامْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ) * يس : 59 . اى گناهكاران امروز از نيكوكاران جدا و منفصل شويد .