* ( فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ) * شعراء : 14 در هيچ يك از اين آيات مسئوليتى از جانب خدا بر موسى ذكر نشده است . لن ترانى آيا موسى در اثر اصرار آن هفتاد نفر كه با خود بكوه طور برده بود گفت :
* ( « رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ » ) * يا خودش اين تقاضا را كرد ؟ آيا موسى دو بار با خدا ميقات داشته و بطور رفته يا فقط يك بار ؟ معنى * ( « رَبِّ أَرِنِي » ) * چه بود آيا در صورت دوم از موسى بعيد نبود كه چنان تقاضائى از خدا بكند ؟ ! در سورهء اعراف از آيهء 141 جريان ميقات چنين شروع مىشود : * ( وَواعَدْنا مُوسى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْناها بِعَشْرٍ . . . ) * و در آيهء ما بعد آمده * ( وَلَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَكَلَّمَه رَبُّه قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي وَلكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكانَه فَسَوْفَ تَرانِي . . . ) * ظهور آيه در تنهائى موسى است كه خودش اين تقاضا را از خدا كرده و گفته : « خدايا خودت را به من بنمايان تا تو را به بينم » خدا فرموده تو هرگز مرا نتوانى ديد ولى بكوه بنگر و در اثر تجلَّى خدا كوه ريز ريز شد و موسى بيهوش افتاد و چون بيدار شد و به حال آمد گفت : * ( سُبْحانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ ) * .
در آيات بعدى سخن از آمدن تورات است و آنگاه خدا جريان سامرى را بموسى خبر ميدهد ، موسى خشمگين بسوى قوم بر ميگردد و مردم را ملامت مىكند و بهارون پرخاش مىنمايد و الواح تورات را بكنارى مياندازد و آنگاه ميگويد : * ( وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الأَلْواحَ . . . ) * پس از همهء اين ماجرىها ميرسيم به اين آيه * ( وَاخْتارَ مُوسى قَوْمَه سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَإِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا . . . ) * .
از آيهء اخير هم روشن مىشود كه موسى عليه السّلام بار ديگر با آن هفتاد نفر بطور رفته و آنها را لرزه گرفته است
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 318
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٣١٨