تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
طه نيز آمده است . راجع به سلوى در « سلو » سخن گفته‌ايم كه پرندهء بخصوصى بود و راجع به منّ هاكس در قاموس ميگويد : منّ چيزى است كه خداى تعالى بر بنى اسرائيل آنگاه كه در دشت بودند در عوض نان برايشان نازل فرمود كه در سفر خروج باب 16 بند 4 نان آسمانى خوانده شده است . نگارنده گويد : بند چهارم باب 16 . سفر خروج در تورات چنين است : « آنگاه خداوند بموسى گفت همانا من نان از آسمان براى شما بارانم و قوم رفته كفايت هر روز را در روزش گيرند تا آنها را امتحان كنم كه بر شريعت من رفتار ميكنند يا نه » . در المنار ميگويد : منّ مادّهء چسبنده و شيرينى است مانند عسل كه از هوا بر سنگ و برگ درختان مىنشيند ، آن در اوّل مايع است سپس سفت و خشك مىشود و مردم آن را جمع ميكنند و از آنست ترنجبين . در مجمع در بارهء آن چهار وجه نقل كرده مادهء معروفى كه بر درختان مىنشيند . چيزى است مانند صمغ كه بر درختان مىنشست و مثل عسل شيرين بود . نان نازك . همهء نعمتهائيكه خدا بىزحمت به بنى اسرائيل داد . در اقرب الموارد گويد : منّ هر شبنمى است كه بر درخت و سنگ مىنشيند و شيرين باشد و مانند عسل است و همچون صمغ ميخشكد مانند سيرخشت ( شيرخشت ) و ترنجبين . ناگفته نماند : آمدن منّ بر بنى اسرائيل به صورت اعجاز بود لذا باندازه‌اى نازل ميشد كه احتياج آنها را رفع ميكرد و ظاهرا شيره‌اى مانند شيرخشت بوده است و اللَّه العالم .
مَنى : ( بر وزن فلس ) بمعنى تقدير و اندازه گيرى است « منى لك المانى » يعنى اندازه گير براى تو اندازه گيرى كرد . نطفه را از آن منىّ گويند كه با قدرت خداوندى اندازه گيرى شده است . ( راغب ) * ( أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى ) * قيامة : 37 : آيا آب كمى نبود از اندازه گرفته شده‌اى كه اندازه گرفته مىشود ؟ * ( وَأَنَّه خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ ) *