نيز گذشته است ممكن است مشى امام عليه السّلام مطابق قرآن باشد و چون قرآن او را بطور تغليب داخل در ملائكه كرده است ، امام عليه السّلام نيز ملك اطلاق نموده است زيرا در ميان ملائكه بود و مانند آنها عمل ميكرد .
و نيز شايد اطلاق قرآن راجع بسنخ عمل باشد كه چون مانند ملائكه به خدا عبادت و بندگى ميكرد از اين لحاظ در رديف آنها بود نه از لحاظ اتّحاد در هويّت و ذات . خاتمه راجع به ملائكه مطالب ديگرى است كه اهل تحقيق مىتوانند از قرآن و روايات دريابند . از قبيل يارى آنها باهل ايمان * ( تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ ) * سلام كردنشان باهل بهشت * ( وَالْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ سَلامٌ عَلَيْكُمْ ) * آمدن به يارى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در جنگ « بدر » و غيره ، نوزده نفر بودن مالكان جهنّم و علت اين تعداد و نظائر اينها .
ملل :
املال و املاء آنست كه چيزى بنويسنده بگوئى تا بنويسد ، املال لغت حجاز و بنى اسد و املاء لغت بنى تميم و قيس است ( اقرب ) * ( فَإِنْ كانَ الَّذِي عَلَيْه الْحَقُّ سَفِيهاً أَوْ ضَعِيفاً أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّه بِالْعَدْلِ ) * بقره : 282 . اگر آنكه حق بعهدهء اوست ابله يا عاجز ( در املاء ) يا ناتوان باشد سرپرست او به عدالت املا كند ملل بمعنى ملالت و اندوه در قرآن مجيد نيامده است .
ملة :
دين و شريعت . * ( فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً ) * آل عمران : 95 . اصل آن از « امللت الكتاب » است و دين را بدانجهت ملَّت گويند كه از جانب خدا املا شده است .
در مفردات ميگويد : « ملت مانند دين است و آن نام شريعتى است كه خدا بر زبان انبياء براى مردم فرستاده است . فرق دين با ملَّت آنست كه ملَّت فقط بر پيامبر نسبت داده مىشود نه بآحاد امّت ، گفته نميشود ملَّت خدا ، امّت زيد ولى گويند دين خدا و دين زيد » .