تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
بعضى موج مىزند . . . در آيات سورهء انبياء نيز فرموده : * ( حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ . وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ ) * انبياء : 96 و 97 . در اينجا هم از باز شدن راه يأجوج و مأجوج خبر ميدهد يعنى كار دنيا بر همين منوال پيش ميرود تا راه يأجوج و مأجوج باز مىشود و آنها از هر بلندى بسرعت ميايند و وعدهء حق نزديك مىشود . آيا مراد آمدن قيامت است يا دنيا در آينده تحوّل بخصوصى خواهد داشت ؟ و اللَّه العالم . در روضهء كافى حديث 274 . از ابن عباس منقول است : « سئل امير المؤمنين عليه السّلام عن الخلق فقال : خلق اللَّه الفا و مائتين فى البرّ و الفا و مائتين فى البحر و اجناس بنى آدم سبعون جنسا و النّاس ولد آدم ما خلا يأجوج و مأجوج » . بنا بر اين حديث ، يأجوج و مأجوج از نسل آدم نيستند ولى سند خبر ضعيف است .
مجد : بزرگوارى . در قاموس : گويد : « المجد نيل الشّرف و الكرم » در مفردات آمده « المجد : السّعة فى الكرم و الجلال » . در اقرب الموارد گفته : « المجد : العزّ و الرّفعة » ناگفته نماند مجد آن بزرگوارى است كه از كثرت خير و فضل ناشى مىشود . زيرا اصل مجد چنان كه در اقرب الموارد تصريح شده بمعنى كثرت است . راغب گويد : « مجدت الابل » آنگاه گويند كه شتر در چراگاه وسيع و كثير العلف قرار گيرد . و نيز گويد خدا را در اثر كثرت فضل مجيد گويند ( نقل بمعنى ) . * ( رَحْمَتُ الله وَبَرَكاتُه عَلَيْكُمْ أَهْلَ - الْبَيْتِ إِنَّه حَمِيدٌ مَجِيدٌ ) * هود : 73 . رحمت خدا و بركاتش بر شما اهل بيت است كه او پسنديده و بزرگوار است * ( ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ) * ق : 1 . * ( بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ . فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ ) * بروج : 21 . و 22 . مجيد بودن قرآن در اثر كثرت خيرات و بركات آنست . « مجيد » چهار بار