معمول بود روايات در تسلَّم اين معنى متفقاند اعمّ از آنكه تشريع متعه از جانب اسلام باشد يا نه . . .
نگارنده گويد : قطع نظر از مذهب اهل بيت عليهم السلام از قدماء مفسرين از صحابه و تابعين نيز نقل شده كه مراد از آيه متعه است از جمله ابن عباس ، ابن مسعود ، ابى بن كعب ، قتاده ، سدىّ ، مجاهد ، ابن جبير ، حسن و غير آنها .
اهل سنت در اينكه متعه در اسلام حلال است شكى ندارند ولى ميگويند :
اين حكم در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و به زبان آنحضرت نسخ و تحريم شده است ، امّا شيعه بپيروى از اهل بيت عليهم السلام عقيده دارند كه اين حكم نسخ نشده و تا روز قيامت خواهد ماند قول به تحريم و نسخ آن از طرف رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله بىاساس است .
ناگفته نماند : چون عمر بن الخطاب در زمان خود از متعه نهى كرد عدهاى از علماء براى تصحيح كار عمر تحريم آن را برسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نسبت دادند تا اين عمل ناحق پاگير خليفه نشود در اينجا چند روايت نقل كرده سخن را كوتاه ميكنم :
1 - جلال الدين عبد الرحمن سيوطى در كتاب تاريخ الخلفاء در ضمن حالات عمر بن الخطاب فصلى تحت عنوان « فصل فى اوّليات عمر » منعقد كرده ميگويد : عمر اوّل كسى است كه مبدء تاريخ را از هجرت قرار داد ، اوّل كسى است كه بيت المال دائر نمود تا ميرسد « و اوّل من حرّم المتعة » يعنى او اوّل كسى است كه متعه را تحريم كرد .
2 - فخر رازى در تفسير آيهء * ( فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ . . . ) * نقل كرده كه عمر بالاى منبر گفت : « متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه و انا انهى عنهما و اعاقب عليهما : متعة الحجّ و متعة النّساء ( نقل از النص و الاجتهاد ) .
يعنى : در عهد رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دو متعه بود ، من از هر دو نهى ميكنم و هر كه بهر يك از آن دو عمل كند عقوبتش خواهم كرد يكى حجّ تمتّع ،
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 229
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٢٩