3 مائده به علت يكى از سه وجه است كه از الميزان نقل گرديد .
ناگفته نماند : بشهادت روايات فريقين اين آيه در غدير خم نازل گرديد پس از آنكه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله على بن ابى طالب عليه السّلام را بخلافت منصوب فرمود در مجمع البيان آن را از امام باقر و امام صادق عليهما السلام نقل كرده است .
سبط ابن جوزى آن را در تذكره از ابو هريره و ابن كثير در تفسير خود از طبرى از ابو سعيد خدرى و ابو هريره نقل مىكند . به گمان من نقل اينكه نزول آيه در عرفه بوده تحريفى است كه از اثر جعل معاندين اهل بيت عليهم السلام بوجود آمده تا جائى كه سبط ابن جوزى احتمال داده كه آيه دو دفعه نازل شده هم در عرفه و هم در غدير خمّ . بهر حال رجوع شود به الغدير جلد اول كه در آن از 16 كتاب از كتب معتبر اهل سنت نقل كرده و در مراجعهء 11 كتاب المراجعات فرموده : در باب 39 و 40 غاية المرام شش روايت از اهل سنّت در اين باره نقل شده است .
كَمّ :
( بفتح اول ) پوشاندن . « كمّ الشّىء كمّا : غطَّاه و ستره » كمّ ( بكسر كاف ) غلافى است كه گل يا ميوه را ميپوشاند جمع آن در قرآن اكمام است . راغب گويد : كمّ بضمّ اول قسمتى از آستين پيراهن است كه دست را ميپوشاند و بكسر آن غلافى است كه ميوه را ميپوشاند .
* ( فِيها فاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذاتُ الأَكْمامِ ) * رحمن : 11 . مراد از فاكهه ميوهاى غير از خرماست و مراد از اكمام غلافهائى است كه خرما در آن مىشود يعنى در زمين ميوه هائى است و نخل غلافدار .
* ( إِلَيْه يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَلا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِه ) * فصلت :
47 . علم قيامت راجع بخداست ميوه ها جز بعلم او از غلافهايشان در نيايند و مادگان جز بعلم او حمل بر ندارند و نگذارند . اين كلمه تنها دو بار در قرآن آمده است .