كه كنز و زراندوزى حرام و انفاق فى سبيل اللَّه لازم است و سرمايه دارى به شكل منفور امروز كه اكثريت محروم و اقليّتى بىفايده كامران باشند و نيز بانكدارى در اسلام ممنوع است ولى كمّ و كيف پياده كردن آن بعهدهء حكومت اسلامى است . نظرى بروايات 1 - در مجمع ذيل آيهء فوق از على عليه السّلام نقل شده : اضافه از چهار هزار ( درهم ) كنز است خواه ذكوتش داده شود يا نه و كمتر از آن نفقه و خرج خود انسان است « ما زاد على اربعة آلاف فهو كنز ادّى زكوته او لم يؤدّ و ما دونها نفقة » .
2 - در تفسير عياشى از حضرت باقر عليه السّلام نقل است : كنز آن است كه از دو هزار درهم متجاوز باشد « انّما عنى بذلك ما جاوز الفى درهم » .
3 - در صافى از آنحضرت منقول است : خدا ذخيره كردن طلا و نقره را حرام كرده و بانفاق آن در راه خدا دستور داده است « انّ اللَّه حرّم كنز الذّهب و الفضّة و امر بانفاقه فى سبيل اللَّه » .
مضمون اين سه حديث آنست كه مرد كامل لازم است مازاد خويش را در راه خدا و تأمين مردم انفاق كند همينقدر كه احساس كرد بيشتر از هزينهء خويش در آمد دارد بفكر زر اندوزى نيافتد بلكه غرضش آن باشد كه مقدارى از حوائج عموم را در راه رضاى خدا بر طرف نمايد .
طبرسى در ذيل آيه فرمايد : اكثر مفسران بر آنند كه مراد از * ( « وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ » ) * مانعان زكات از اين امّتاند ولى بهتر آنست كه بر عموم حمل شود .
ايضا گويد : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله منقول است كه فرمود : هر مالى كه زكوتش داده نشود كنز است هر چند آشكار باشد و هر مالى كه زكوتش داده شود كنز نيست هر چند در زمين مدفون باشد .
اين روايت در وسائل از امالى شيخ از حضرت رضا از پدرانش از رسول خدا صلوات اللَّه عليهم نقل شده
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 152
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص١٥٢