ميكنند * ( ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى الله . . . ) * زمر : 3 . آيه در بارهء هلاكت مشرك قبل از اسلام است كه خدايان ياريشان نكردند يعنى : چرا خدايان و آنها كه وسيلهء تقرب به خدا ميدانستند ياريشان نكردند بلكه از آنها ناپديد و گم شدند .
2 - * ( الَّذِينَ قالُوا إِنَّ الله عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُه النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) * آل عمران :
183 . اين قول يهود است كه ميگفتند :
خدا بما عهد كرده ايمان نياوريم مگر بپيامبريكه قربانيى بياورد كه آن را آتش بخورد . . . در جواب فرموده :
پيامبران پيشين هم معجزات آوردند و هم آنچه را كه گفتيد پس چرا آنها را كشتيد ؟ ! آيا منظورشان از قربان ذبيحه است ؟ آتش قربانى را بخورد يعنى چه ؟ پيامبران گذشته چه قربانى آوردند كه آتش آن را خورد ؟
در مجمع از ابن عباس نقل شده علامت قبول قربانى بنى اسرائيل آن بود كه آتشى از آسمان نازل شده آن را مىسوزاند و آن دليل خلوص نيّت قربانى دهنده بود .
در المنار گويد : مفسران گفتهاند :
مراد يهود كاريست كه در ميان آنها شايع بود و آن اينكه قربانى را ذبح كرده و يا از غير ذبيحه در محلَّى ميگذاشتند ، آتشى سفيد از آسمان ميامد آن را ميگرفت يا ميسوزاند ابن جرير از ابن عباس نقل كرده : مردى از يهود هر گاه صدقهاى ميكرد علامت قبول آن بود كه آتشى از آسمان ميامد و آن صدقه را ميسوزاند .
آنگاه المنار مقدارى از احكام قربانى يهود را از سفر لاويان نقل كرده كه يهود قسمتى از قربانيهاى خود را بنام قربان سوختنى ميسوزاندند ( سفر لاويان فصل اول ) سپس گفته :
اظهر آنست كه معنى * ( « حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُه النَّارُ » ) * آنست كه بر ما
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٩٧