تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
اصلى است يا نه ؟ تحريف به معناى اول باجماع مسلمين باطل بلكه بطلانش ضرورى است و قرآن فعلى همه اش كلام خداست بدون شبهه . در مقدمهء مجمع - البيان در فنّ پنجم فرموده باجماع مسلمين در قرآن زيادت نيست ، در الميزان ج 12 ص 111 فرموده : بر نفى زيادت با اجماع استدلال كرده‌اند ، در البيان فرموده تحريف بمعنى زيادت باجماع مسلمين باطل بلكه بطلانش بضرورت ثابت است . امّا تحريف به معناى دوم ( وجود نقيصه در قرآن ) متسالم عليه ميان مسلمين آنست كه اين گونه تحريف در قرآن نيست و اين قول حق است و دلائلش بعدا نقل خواهد شد . در البيان ص 218 ميگويد : معروف ميان مسلمانان عدم وقوع تحريف در قرآن است و اينكه قرآن موجود در دست ما همهء قرآن است كه بر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نازل شده ، بسيارى از بزرگان بر اين عقيده تصريح كرده‌اند از جمله صدوق محمد بن بابويه كه قول بعدم تحريف را از معتقدات اماميه شمرده از جمله شيخ طوسى در اول تفسير « تبيان » و آن را از استادش علم الهدى با استدلال قاطع نقل مىكند ، هكذا مفسر شهير طبرسى در مقدمهء مجمع البيان ، ايضا شيخ جعفر كاشف الغطاء در بحث قرآن از كتاب « كشف الغطاء » و نيز علامهء شهشهانى در بحث قرآن از كتاب « عروة وثقى » و نيز قول بعدم تحريف را به جمهور مجتهدين نسبت داده ، از جمله محدث كاشانى در دو كتابش ( وافى ج 5 ص 274 و علم اليقين ص 130 ) همچنين علامه شيخ محمد جواد بلاغى در مقدّمهء تفسير « آلاء الرحمن » . نگارنده گويد : اگر در اقوال بزرگان اهل تفسير و غيره تفحص كنيم كمتر كسى خواهيم يافت كه قائل بتحريف بمعنى نقيصه باشند مگر بعضى از آنان كه خيلى سطحى و ساده‌اند ولى دانشمندان بزرگ اسلامى كه عده‌اى از آنها نام برده شد و بزرگانى
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 269 | سيد علي اكبر قرشي