2 - * ( وَإِنَّه لَكِتابٌ عَزِيزٌ . لا يَأْتِيه الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْه وَلا مِنْ خَلْفِه تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ ) * فصلت : 41 - 42 .
مراد از * ( « بَيْنِ يَدَيْه » ) * زمان نزول و از * ( « مِنْ خَلْفِه » ) * زمان بعد است يعنى او كتاب با عزّتى است كه نه حالا و نه در آينده باطل را بر آن راه ندارد تا بواسطه زيادت و يا نقصان و يا بهر شكل ديگرى بر آن راه يافته و از حجيّت بياندازد .
اين قولى است قطعى كه خداوند قرآن را از راه يافتن باطل بر كنار كرده است و اگر نقصى در آن راه يابد بر خلاف آن خواهد بود .
3 - حديث ثقلين كه فريقين بطور متواتر از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نقل كردهاند فرمود : « انّى تارك فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى اهل بيتى ما ان تمسّكتم بهما لن تضلَّوا ابدا انّهما لن يفترقا حتّى يردا على الحوض » من در ميان شما دو چيز مهم و گرانقدر ميگذارم كتاب خدا و عترتم كه اهل بيت مناند هر گاه بآندو چنگ بزنيد هرگز گمراه نخواهيد بود آن دو هيچگاه از هم جدا نميشوند تا در حوض پيش من آيند .
اين حديث وجوب تمسّك به قرآن را ايجاب مىكند بايد قرآن تحريف نشده باشد و گرنه تمسّك بكتاب محرّف معنائى ندارد و از ضلالت باز نميدارد ، جمله « انّهما لن يفترقا » معيّن مىكند كه كتاب و اهل بيت تا قيامت باقى است پس تا قيامت بايد اهل بيت و كتاب باشند و از هم جدا نشوند ولى بودن يكى از اهل بيت همواره ضرورى نيست مخصوصا در زمان غيبت بلكه بودن احاديث آنها و بودن مجتهدين كه حافظ و راوى احاديثاند كافى است و تمسّك باهل بيت محقق مىشود ولى تمسّك به قرآن ميسّر نيست مگر با وصول به قرآن ، بدين طريق ميدانيم كه قرآن دست نخورده ميان ما موجود است و زيادت و نقصانى در آن نيست .
هكذا سائر روايات كه در بيان صحّت و سقم اخبار تطبيق آنها را
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٧١