هيچ وقت راضى نبودند با مسلمانان همزيستى مسالمت آميز داشته باشند و در صورت فراهم شدن فرصت اگر هزار پيمان هم داشتند ناديده گرفته و بيرحمانه بمسلمين ميتاختند چنان كه خداوند فرموده : * ( كَيْفَ وَإِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لا يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلاًّ وَلا ذِمَّةً يُرْضُونَكُمْ بِأَفْواهِهِمْ وَتَأْبى قُلُوبُهُمْ ) * توبه : 8 . طائف علت لشكركشى بطائف آن بود كه چون قبيلهء ثقيف و هوازن در « حنين » بر مسلمانان حمله كردند فراريان ثقيف و ديگر همدستان آنها وارد طائف شده و دروازه هاى شهرشان را بسته و در آن متحصّن شدند رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در تعقيب آنها بر طائف لشكر كشيد و با آنها جنگيد . مؤته و تبوك مؤته دهى بود از اراضى بلقاء از شام كه در كنار آن جنگ معروف مؤته با روميان اتفاق افتاد ، در سيرهء حلبيّه گويد : علت اين لشكركشى و جنگ آن بود كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله نامهاى بهرقل زعيم روم نوشت ، حرث بن عمير ازدى نمايندهء آنحضرت مأمور شد نامه را پيش هرقل ببرد ، شرحبيل بن عمرو غسّانى كه از امراء قيصر در شام بود او را گرفت و گفت : قصد كجا را دارى ؟ شايد از نمايندگان محمدى ؟ گفت : آرى . شرحبيل او را گردن زد ، اين خبر بآنحضرت رسيد و كار باشكال كشيد و اين سبب لشكر كشى بآنمحل شد .
نگارنده گويد : ظاهر آنست كه اين لشكر كشى براى سركوبى شرحبيل و اتباع او بود و چون آنوقت هرقل از جنگ با ايرانيان بر ميگشت مسلمانان با آنها درگير شدند در تاريخ آمده لشكريان اسلام كه سه هزار نفر بودند چون بشام رسيدند ، اطلاع يافتند كه هرقل با صد هزار نفر در آنجاست و قبايلى از عرب به يارى وى شتافتهاند مسلمانان بمشاوره نشستند كه آيا بمدينه نوشته و نيروى امدادى بخواهند يا مثلا دستور عقب نشينى از جانب
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 240
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٤٠