بوده باشد ميان كفّار راه باز كرد با ارسال نماينده ، نامه ها ، دعوت بدين پول دادن و غيره كه امكان دارد و اگر با هيچ يك از طرق امكان ، راه يافتن بهدايت و تبليغ دين ممكن نشد در مرحلهء دوم بايد با آنها جنگيد تا راه خدا را در ميانشان باز كرد و اين عقلا و شرعا هيچ مانعى ندارد چرا نبايد مردم را با زور بسعادت دنيا و آخرت وادار كرد ؟ و چه اشكالى دارد كه با زور داروى شفا بخش را به مريض بخورانيم تا شفا يابد ؟
در كافى در ضمن حديث مفصّلى از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : شمشيرهاى آخته سه تا است يكى بر مشركان عرب كه خدا فرموده :
* ( فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا ) * ( يعنى آمنوا ) * ( وَأَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ) * توبه : 5 . از اينان جز قتل يا دخول با سلام پذيرفته نيست . . . شمشير ديگر بر اهل ذمّه است . . . * ( قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالله وَلا بِالْيَوْمِ الآخِرِ وَلا يُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ الله وَرَسُولُه وَلا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صاغِرُونَ ) * توبه : 29 . . . » شمشير سوم بر مشركين عجم است يعنى ترك ، ديلم ، خزر ( كه آنوقت مسلمان نبودند ) خدا در اول سوره ايكه در آن * ( الَّذِينَ كَفَرُوا ) * گفته حالشان را حكايت كرده بعد فرموده : * ( فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها ) * . . . » محمد : 4 .
اين حكم داراى دنباله ايست كه بايد در كتب فقه دنبال شود .
از قرآن مجيد روشن مىشود : كه پيامبران گذشته در صورت فراهم شدن وسائل با دشمنان دين و بشريت جنگ كردهاند چنان كه فرموده : * ( وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَه رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ الله ) * آل عمران : 146 . و آنگاه كه موسى عليه السّلام
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 242
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٤٢