بقوم خويش گفت : * ( « يا قَوْمِ ادْخُلُوا الأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ » ) * مرادش جنگ بود زيرا در جواب گفتند : * ( . . . فَاذْهَبْ أَنْتَ وَرَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ ) * مائده : 24 . يا آنوقت كه پس از در گذشت موسى بنى اسرائيل بپيامبرشان گفتند : * ( ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ الله ) * بقره : 246 . ولى از آيات بعدى روشن مىشود كه جنگ تعرّضى نبوده است و نيز لشكركشى سليمان عليه السّلام بمملكت سباء كه در نامهء خويش نوشت : * ( أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ ) * نمل : 31 . و آنگاه كه بنمايندهء ملكه فرمود : * ( ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَهُمْ صاغِرُونَ ) * نمل : 37 . ولى آيهء اول روشن مىكند كه آنها را ابتدا باسلام دعوت كرده است . جهاد محبوب هيچ قيام حق در جهان بدون كشت و كشتار پيش نرفته و پيروز نشده است مسالمت آن قدرت را ندارد كه دست مخالفان آزادى و بشريّت را كوتاه كند بايد زور و جنگ وارد ميدان شود * ( وَلَوْ لا دَفْعُ الله النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأَرْضُ ) * بقره : 251 .
سرنوشت قيامهاى حق خواهانه در ميدانهاى جنگ تعيين شده است قيام كنندگان تا دست باسلحه نبردهاند پيروز نشدهاند ، شكست اخير اسرائيل ، آزادى الجزاير ، آزادى امريكا ، انقلاب فرانسه ، آزادى كوبا ، استقلال ويتنام و غيره و غيره همه با شمشير و جنگ صورت گرفته است .
اينكه مسيحىها ميگويند : اسلام با شمشير پيشرفت و به زور بر مردم تحميل شد خيال خامى است بيشتر استناد آنها برسالت چند ساله يا چند ماههء عيسى عليه السّلام است ولى آنحضرت مجالى براى جنگ نيافته است ولى پس از وى ديديم مسيحيّت صلحجو براى پيش بردن اهداف خود بنام اصلاح جوئى چه خونريزىها به راه انداخت ، جنگهاى صليبى و غيره را به نظر آوريد و بريش اين هوچيگران بخنديد .
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٤٣