در مضيقه واقع شده و راه بر اهل اسلام نبندند . چنان كه محققين گفتهاند و از طرفى روشن نيست كه آنحضرت در صورت گرفتن كاروان قريش با آن اموال چه رفتار ميكرد .
قريش براى نجات كاروان خويش از مكَّه بيرون شدند ، در راه دريافتند كه كاروان از حدود خطر گذشته است ولى دست از كار نكشيدند و حتى بعضى ، بعضى را از جنگ بر حذر داشتند بالاخره بر نگشته بجنگ آن حضرت آمدند و خورد شدند رويهم رفته نميشود جنگ بدر را جنگ تعرّضى ناميد ولى آيات سورهء انفال با صراحت تمام مىرساند كه : خدا ميخواسته چنين جريانى پيش آيد و موجب سر فرازى مسلمين و شكست كفّار باشد و خلاصه در « بدر » جنگ با كفّارى واقع شده كه پيوسته با مسلمانان در حال جنگ بودهاند نه در حال سلم . جنگ احد و غيره حساب جنگ « احد » كاملا روشن است ، كفّار بمدينه لشكر كشى كردند تا قتال « احد » پيش آمد .
همچنين جنگ احزاب ( خندق ) كه كفّار مكَّه و اهل كتاب بمدينه حمله كردند . ايضا جنگ حنين كه قبيلهء ثقيف و هوازن سر راه رسول خدا را در حنين گرفتند . بنى قينقاع رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله چون بمدينه هجرت فرموده با يهود بنى قينقاع كه در كنار مدينه ساكن بودند و شغل زرگرى داشتند ، پيمان عدم تعرّض بستند ، پس از جنگ بدر آنها پيمان خويش را ناديده گرفتند و بر مسلمانان حسد و طغيان كردند و با مشركان بر عليه مسلمين مكاتبه نمودند ، تا از طرف رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله محاصره شده و از اطراف مدينه رانده شدند ، بنا بتصريح ابن اثير آنها به اذرعات شام رفتند و پس از مدّتى منقرض گشتند . رجوع شود به تواريخ . بنى نضير و بنى قريظه يهود بنى نضير و بنى قريظه هر دو
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢٣٧