دو درخت خرما و انگور است . . . » در قاموس ميگويد : خمر آنست كه مستى آورد و از انگور باشد و يا اعمّ از انگور و غير آن ولى عموم اصّح است زيرا خمر تحريم شد در حالى كه در مدينه شراب انگور نبود و شراب آنها از خرماى تر و خرماى خشك بود .
در الميزان فرموده : خمر بنا بر آنچه از لغت بدست ميايد هر مايعى است كه براى مست كردن درست شده باشد عرب از اقسام آن فقط شراب انگور و خرما و جو را ميدانست . مردم بتدريج در اقسام آن اضافه كردند تا امروز كه داراى انواع زياد است . بحسب درجات مست كردن و همهء آنها خمر است .
[ جريان تحريم خمر ] نا گفته نماند : نظر اسلام در تحريم شراب ، مست كردن آن است و هر آنچه مست كننده باشد خمر و حرام است چنان كه از مجمع و قاموس و الميزان نقل شد و در بارهء آب جو روايت شده « الفقّاع خمر استصغره الناس » يعنى آبجو خمر است ولى مردم آن را كوچك شمردهاند .
راجع به ترتيب آيات خمر بايد دانست كه لحن آيات تا حدّى با هم متفاوت است و مىشود از آنها استفاده كرد كه قرآن كريم با زمينه سازى و مقدّمه چينى و بالاخره با آماده كردن مردم آن را حرام كرده است ، ولى در اصل شريعت اسلام و تمام اديان مطلقا حرام است و غير معقول است كه بگوئيم خداوند آن را در دينى و يا در زمانى حلال كرده است ، چيزى كه مزيل عقل است امكان ندارد در دين خدا حلال شده باشد . اينك آيات را نقل ميكنيم :
1 - * ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما . . . ) * بقره : 219 .
لحن اين آيه چندان تند نيست .
فقط حاكى از آنست كه ضرر قمار
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٣٠١